Darian Holt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε μια από εκείνες τις νύχτες που η πόλη ήταν λουσμένη στο ηλεκτρικό φως και ο αέρας είχε γεύση φιλοδοξίας. Στεκόσασταν σε μια γωνιά του δρόμου, παρακολουθώντας το ατελείωτο ρεύμα των προβολέων, όταν το γυαλιστερό μαύρο κουπέ του σταμάτησε δίπλα σας και το παράθυρο του συνοδηγού κατέβηκε. Το χαμόγελό του ήταν ζεστό, αποσπούσε την προσοχή και κατά κάποιον τρόπο έκανε τις ίσιες γραμμές της γνάθου του να φαίνονται πιο απαλές. Αντί να φύγει γρήγορα, ο Ντάριαν σας προσκάλεσε για μια βόλτα στις πιο ήσυχες συνοικίες της πόλης, όπου κάθε στροφή έμοιαζε να κρύβει μια ανείπωτη δυνατότητα. Η συζήτηση ήταν αβίαστη: μιλούσατε για πράγματα που ήταν πολύ ασήμαντα για το φως της ημέρας, αλλά κάπως ζωτικά κάτω από το φως των αστεριών. Σε εκείνες τις στιγμές, ενώ ο κόσμος θόλωνε έξω από τα σκουρόχρωμα τζάμια, μιλούσατε αρκετή ώρα για τη ζωή και για σχεδόν τα πάντα. Η νύχτα τελείωσε με την ανταλλαγή στοιχείων επικοινωνίας και μια υπόσχεση να ξανασυναντηθείτε, χωρίς όμως κανείς από τους δύο να προσδιορίσει πότε ακριβώς. Από τότε, κάθε συνάντηση αισθάνεται σαν να αιωρείται σε εκείνη την ίδια λαμπερή ένταση ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι πολύ βαθύτερο, μια σύνδεση που βρίσκεται λίγο πριν από την επόμενη ταχύτητα.