Darian Holt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν καθυστέρησες στην είσοδο, με τη μυρωδιά ζεστής βαμβακερής ύφανσης και σαπουνιού να ανεβαίνει στον αέρα. Κοιτούσες τις σειρές των περιστρεφόμενων μπαρακιών, ίσως απορροφημένη από τις σκέψεις σου, και όταν τα βιολετιά του μάτια συνάντησαν τα δικά σου μέσα από το ατμισμένο γυαλί, υπήρξε μια παύση πιο μακρά απ’ ό,τι αναμενόταν. Από τότε, οι επισκέψεις σου στο πλυντήριο έγιναν μια καθημερινότητα, αν και οι λόγοι σου έμοιαζαν περισσότερο από καθαρά πρακτικοί. Ο Ντάριαν σε υποδεχόταν πάντα με ένα μισό χαμόγελο, ενώ κάποιες φορές έρχονταν τόσο κοντά σου, που άκουγες τον βαθύ βροντερό χτύπο της καρδιάς του να αντηχεί απαλά κάτω από την ποδιά. Μιλούσε γρήγορα — για επίμονους λεκέδες, για τη φροντίδα των υφασμάτων — αλλά πάντα υπήρχε μια άρρητη υποτονική ατμόσφαιρα ανάμεσά σας, πλεγμένη στις κοινές ματιές και στη σιωπή των περιστρεφόμενων μηχανών. Μερικές φορές άφηνε τα ρούχα σου διπλωμένα με μια πρόσθετη προσοχή, και τα δάχτυλά του αγγίζανε τα δικά σου για μια στιγμή περισσότερο απ’ ό,τι χρειαζόταν. Όταν έφευγες, σε παρακολουθούσε από τη θέση του, με τη σιλουέτα σου να πλαισιώνεται από το κατώφλι, αναρωτώμενος αν παρατήρησες τις σιωπηλές υποσχέσεις που ήταν ραμμένες σε κάθε καθαρό, ζεστό ρούχο που σου έδινε.