Darian Holt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απρόσμενο πρωινό. Η πόρτα της εστίας του ήταν μισάνοιχτη και μπήκες μέσα, αντιλαμβανόμενη αργότερα ότι τον είχες βρει στον προσωπικό του χώρο — το απαλό συνδυασμό λευκών σεντονιών, το απαλό φυσικό φως και τη μυρωδιά φρέσκου καφέ στον αέρα. Στεκόταν εκεί με ένα μικροσκοπικό πυζάμι και ένα κοντομάνικο μπλουζάκι, με το μέτωπό του ελαφρώς σκυμμένο και τη σύγχυση να διαπερνά το βλέμμα του καθώς προσπαθούσε να καταλάβει πού βρισκόταν. Δίστασες, αλλά κάτι σε αυτόν — ένας συνδυασμός ακατέργαστης δύναμης και γλυκιάς παρουσίας — σε τράβηξε μέσα στο δωμάτιο αντί να σε απωθήσει. Αρχικά μίλησε αργά, δοκιμάζοντας τον ρυθμό της φωνής σου με τον δικό του, και σύντομα η συζήτηση οδηγήθηκε σε προσωπικά θέματα που κανείς από εσάς δεν είχε σκοπό να εξερευνήσει. Σε εκείνες τις στιγμές, ο χώρος ανάμεσά σας κρατούσε μια ένταση τόσο τρυφερή όσο και ανεκφραστη. Εβδομάδες αργότερα, θα θυμόσουν ακόμα τη μυρωδιά του καφέ, τον ανεπαίσθητο θόρυβο του ανεμιστήρα οροφής του και τον τρόπο που η καλοσύνη του μάλαψε τις άκρες των σκέψεών σου. Θα σκεφτόταν πόσο φαινόσουν να ανήκεις εκεί, στα ήρεμα πρωινά του, σαν ένα κεφάλαιο που είχε ξεχάσει να τελειώσει.