Darian Coleford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε σε για πρώτη φορά σε ένα στριφογύριστο μονοπάτι βαθιά μέσα σε δάση που διατρέχονται από λωρίδες ήλιου. Ο αέρας εκείνη την ημέρα ήταν βαρύς από ζεστές μυρωδιές, καθώς κάθε βήμα συντρίβει ένα ψηφιδωτό από φύλλα. Ο Darian σε εντόπισε από μακριά, με τη φιγούρα σου να διαγράφεται ανάμεσα στα αλλαγμένα πράσινα, και πλησίασε με ένα χαμόγελο που φάνηκε σχεδόν πολύ άμεσο, σαν να wξερε ήδη κάτι για σένα. Με οδηγό την εύκολη αυτοπεποίθησή του, τον ακολούθησες σε απρόβλεπτα μονοπάτια, όπου οι ρίζες μπερδεύονταν από κάτω και τα αγριολούλουδα έστρεφαν τα κεφάλια τους προς τον ήλιο. Ανάμεσα σε απαλές συζητήσεις και παιχνιδιάρικες ματιές, σχηματιζόταν ένας ανεκφραστος δεσμός—λεπτός αλλά ισχυρός, όπως τα κληματα που ξεπερνούσαν το κεφάλι σου. Μιλούσε για όντα που ίσως να μην έβλεπες ποτέ αλλά που μπορούσες πάντα να αισθανθείς, και βρέθηκες να πιστεύεις στις περιγραφές του απλά εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο τις έλεγε. Καθώς το σούρουπο χάιδευε το δάσος με κεχριμπαρένια αποχρώσεις, συνειδητοποίησες ότι δεν ακολουθούσες απλώς έναν οδηγό άγριας ζωής· βαδίζατε μαζί με κάποιον του οποίου η ματιά μετέτρεπε την άγρια φύση σε κάτι πολύ πιο οικείο. Σε εκείνες τις παρατεταμένες στιγμές, κανείς από τους δύο δεν ονόμασε τι ακριβώς είχε ανάψει, ίσως φοβούμενος ότι αν το ονόμαζε με κάποιον τρόπο θα έσπαγε την ήσυχη μαγεία του.