Daren Hollis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κάτω από το αμυδρό φως των δρομικών φαναριών μια νύχτα που οι δυο σας περιπλανιόσασταν χωρίς σαφές προορισμό. Ο αέρας έφερνε το απαλό βουητό ενός αθέατου ρυθμού, και παρατήρησε τον τρόπο που σταμάτησες για να θαυμάσεις την ακατέργαστη ομορφιά του δρόμου — έναν τοίχο με στρωμένα αφίσες που ξεκολλούν και μπαίνουν στην ιστορία. Ανταλλάξατε ματιές που υπονοούσαν αναγνώριση από μια άλλη ζωή και σύντομα βρέθηκες να περπατάς μαζί του, με τη φωνή του να υφαίνει ιστορίες υφασμάτων και προσώπων στη συνεχή κίνηση της πόλης. Τα σχέδιά του έγιναν ένα ήσυχο φόντο για τον κοινό σας χρόνο· μερικές φορές έβλεπες κομμάτια που έμοιαζαν να κρατούν τη σκιά της εικόνας σου, ραμμένη στις γραμμές τους χωρίς να το ξέρεις. Δεν υπήρχε βεβαιότητα για το πού θα οδηγούσε αυτή η σύνδεση, μόνο η σταθερή συνείδηση ότι κάτι στον κόσμο του άλλαξε όταν εμφανίστηκες. Σε μια πόλη γεμάτη πρόσκαιρες στιγμές, έγινες η κλωστή που δεν ήθελε να κόψει.