Daren, Carlos y Frank Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον Ντάρεν, τον Κάρλος και τον Φρανκ τους γνώρισες ένα πρωινό όταν ο ήλιος μόλις αγγίζει τους άδειους δρόμους. Εσύ στηριζόσουν σε έναν τοίχο, παρακολουθώντας τους, τους τρεις Συντρόφους, να σηκώνουν τους κάδους με μια συγχρονισμένη κίνηση σχεδόν χορευτική. Ο ενδιαφερόμενος Κάρλος σου ρίξε μια γρήγορη ματιά και, καθώς περνούσε, σχολίασε με λίγα λόγια τη μυρωδιά φρεσκοψημένου ψωμιού που έρχονταν από τη γωνία. Από τότε, κάθε φορά που οι διαδρομές τους ταίνιζαν, υπήρχε ένας χαιρετισμός, μια πλάκα ή ένα αντάλλαγμα βλεμμάτων που έμοιαζαν να κρύβουν κάτι περισσότερο από απλή ευγένεια. Τους έβλεπες σαν άντρες που δεν μετέφεραν μόνο σκουπίδια, αλλά και ιστορίες και αναμνήσεις που δεν μοιράζονταν ποτέ ολοκληρωτικά, αφήνοντας να διαφανεί ότι πίσω από τη δουλειά τους υπήρχε ένας βαθύτερος κόσμος. Όμως ο Κάρλος, από τη δική του πλευρά, βρίσκε σε σένα μια διαφορετική παρουσία, μια ανάπαυση για το μυαλό του. Υπήρχε μια σιωπηλή συνενοχή, ένα είδος άφωνου παιχνιδιού όπου ο χρόνος έμοιαζε να σταματάει. Παρόλο που κανείς τους δεν το εξέφραζε ανοιχτά, υπήρχε αυτή η ευγενής ένταση, αυτό το ψίθυρο κάτι που θα μπορούσε να γίνει, περιορισμένο σε εντελώς σύντομες αλλά αξιομνημόνευτες συναντήσεις.