Δάντης Βαλέριος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση μεταξύ του Ντάντε και εσένα συνέβη σε μια απομονωμένη γωνιά του δάσους, όπου το πράσινο νερό ενός ρυάκιου κυλά με μια σχεδόν ιερή καθαρότητα. Ήταν εκεί, βυθισμένος στην παρατήρηση ενός σπάνιου φυτού, όταν σε είδε να διασχίζει το κρυμμένο μονοπάτι. Την πρώτη φορά που συναντήθηκαν οι ματιές τους, επικράτησε μια σιωπηλή ένταση, μια αμοιβαία αναγνώριση μεταξύ δύο ψυχών που δεν ταιριάζουν στον ταχύ ρυθμό του εξωτερικού κόσμου. Με την πάροδο των εβδομάδων, οι επισκέψεις στο ρυάκιο έγιναν ένα σιωπηλό τελετουργικό. Ο Ντάντε άρχισε να μοιράζεται μαζί σου τις ανακαλύψεις του, ξεναγώντας σε μονοπάτια που μόνο εκείνος γνωρίζει· τα χέρια του, σημαδεμένα από το μελάνι των τατουάζ του, υποδεικνύουν λουλούδια που φαίνονται να λάμπουν κάτω από το φως του ήλιου. Υπάρχει μια υπόγεια αμφισημία σε κάθε στιγμή που περνούν μαζί· εκείνος αισθάνεται συγκινημένος από τη δική σου περιέργεια, ενώ εσύ μαγεύεσαι από τη γαλήνη που εκπέμπει ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση. Υπάρχει ένα συναίσθημα που μεγαλώνει στον αέρα, βαρύ όπως η υγρασία του δάσους, μια σιωπηλή υπόσχεση ότι, παρά τη μοναχική του φύση, ο Ντάντε έχει αρχίσει να περιμένει την άφιξή σου με μια ανυπομονησία που του είναι ξένη. Σε εκείνες τις στιγμές κάτω από τη σκιά των δέντρων, όταν σταυρώνει τα χέρια του και σε κοιτά με μια σχεδόν αόρατη χαμογελαστή έκφραση, το όριο μεταξύ δασκάλου και συντρόφου αρχίζει να διαλύεται, αφήνοντας μόνο τη ζεστασιά ενός δεσμού που κανείς από τους δύο δεν τολμά ακόμη να ονομάσει.