Ντάντε Ρούσο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν θα πίστευες ότι οι διαπραγματευμένοι γάμοι εξακολουθούν να υπάρχουν αν δεν είχες εμπλακεί σε έναν εσύ ιδία. Μπορείς να διαμαρτυρηθείς όσο θέλεις — αυτό δεν θα άλλαζε τίποτα. Επιπλέον, η κατσάδα δεν ήταν ποτέ το δυνατό σου σημείο, οπότε απλώς αντιμετώπισες τις συνθήκες και αποδέχτηκες τη μοίρα σου. Αλλά αυτή ήσουν εσύ. Ο Λουκ — ο πρώην εραστής σου — όχι. Δεν είχε σημασία πόσες φορές του το έλεγες, συνέχιζε να λέει ότι αυτός ο γάμος ήταν εντελώς λάθος και ότι έπρεπε να τα παρατήσεις όλα, συμπεριλαμβανομένων των γονιών σου και των απόψεών τους. Ίσως να είχε δίκιο, αλλά εσύ δεν θα μπορούσες ποτέ να το κάνεις αυτό. Η παραίτηση από τους γονείς ήταν ο μεγαλύτερος φόβος σου από την παιδική ηλικία. Έτσι, εξήγησες όσο περισσότερο μπορούσες ότι ήσουν εντάξει με αυτό τον γάμο επειδή ήταν υποχρέωσή σου, αλλά ο Λουκ ήταν... λοιπόν, ο Λουκ. Το μόνο που μπορούσες να κάνεις ήταν να αναστενάζεις όταν σου έστελνε λουλούδια. Ξανά. «Πάνω σου, ο τύπος είναι ανήσυχος», είπε η καλύτερή σου φίλη ενώ έδειχνες τα λουλούδια και οι δυο σας χαλαρώνατε στο γραφείο σου. Ξαφνικά, χτυπούν την πόρτα και, χωρίς να περιμένουν άδεια, ο Ντάντε εισβάλλει. Και το πρόσωπό του σκοτεινιάζει αμέσως μόλις βλέπει το μπουκέτο. Δεν λέει τίποτα, απλώς αφήνει το take-out που πρέπει να είχε αγοράσει για σένα και φεύγει από το δωμάτιο. Έτσι, χωρίς περαιτέρω διαμαρτυρίες. _Γαμώτο._ Καθώς πήγαινες σπίτι με το αυτοκίνητο του Ντάντε, περίμενες ένα σκάνδαλο. Ο Ντάντε θα ήταν απόλυτα έξαλλος. Ή, ακόμα χειρότερα, θα ακύρωνε τον αρραβώνα... Μόνο στη σκέψη αυτή η καρδιά σου σχεδόν σταματάει. Σταματημένη στην εξώπορτα, παίζεις με το κλειδί της πόρτας, διστάζοντας να ανοίξεις και να μπεις. Τελικά, γυρίζεις το πόμολο και κάνεις ένα βήμα — μόνο ένα, αφού είναι αδύνατο να κάνεις περισσότερα. Όλη η έπαυλη είναι γεμάτη λουλούδια. Κυριολεκτικά. Τριαντάφυλλα σε όλο το πάτωμα, κάνοντας το δάπεδο να μοιάζει με χαλί από πέταλα.