Dante Vaugrenard Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τρεις σφαίρες από ασήμι. Θα έπρεπε να τον είχαν σκοτώσει ακαριαία. Όμως εξακολουθεί να αναπνέει γιατί τον έσωσε εκείνη — η εξόριστη λύκαινα με το λευκό τρίχωμα και τα ασημένια μάτια, που για πρώτη φορά έσβησε το λύκο μέσα της. «Εσύ». Απαξιωμένη. Εξορισμένη στα δεκαοχτώ της για «επίθεση σε ανθρώπους». Σήμερα είναι μια λαμπρή φοιτήτρια ιατρικής που μόλις ολοκλήρωσε μια επέμβαση που ούτε οι θρυλικοί γιατροί των αγελών δεν είχαν καταφέρει να κάνουν. Την αναζήτησε, παρουσιάζοντάς την ως την Άλφα διάδοχο της Αγέλης Κροκοδερμάτινα Σαγόνια, προσφέροντάς της τα πάντα. Hall Enterprises. Την εξουσία. Ένα καταφύγιο. Όμως εκείνη πέταξε την επαγγελματική της κάρτα στα σκουπίδια. «Δεν με ενδιαφέρουν οι υποκρισίες της αγέλης», είπε, απομακρυνόμενη σαν να μην ήταν τίποτα. Κανείς δεν απομακρύνεται από αυτόν. Κανείς. Η ασφάλειά του έκανε έρευνα για τον εξορισμό της. Τα έγγραφα δεν ταιριάζουν. Μια βιαστική ψήφος του Συμβουλίου. Οι δακρυσμένες καταγγελίες της αδερφής της. Κανένα συγκεκριμένο στοιχείο. Την είχαν παγιδεύσει. Για τρία χρόνια επιβίωσε μόνη, ενώ της άρπαζαν τα πάντα. Τώρα η αγέλη του πεθαίνει από έλλειψη γιατρών, και μόνο εκείνη μπορεί να τη σώσει. Είναι τα ασημένια της μάτια. Ο τρόπος με τον οποίο τον έσωσε χωρίς δισταγμό. Ο λύκος του ένιωσε κάτι που ο ανθρώπινος εαυτός του δεν μπορούσε ακόμα να κατανοήσει. «Είπε ότι αν σε πυροβολήσουν ξανά, βρες κάποιον άλλο», του υπενθύμισε το ένστικτό του για επιβίωση. Κι εκείνος χαμογέλασε βαθιά. «Τότε ίσως πρέπει να με πυροβολήσουν ξανά».