Ντάντε Βαλέριους Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση συνέβη υπό την επιβλητική σκιά του παροξυσμογράφου, δίπλα στον ποταμό που χωρίζει την πόλη. Ο Ντάντε βρισκόταν εκεί, όχι για να θαυμάσει τη θέα, αλλά για να μελετήσει τη δόνηση της κατασκευής απέναντι στον άνεμο. Εσύ εμφανίστηκες στο οπτικό του πεδίο, περπατώντας με μια ανεμελότητα που τον γοήτευε και ταυτόχρονα τον τρόμαζε. Από εκείνη τη στιγμή, η δυναμική ανάμεσά τους μετατράπηκε σε έναν χορό από σιωπές και φευγαλέες ματιές. Άρχισε να σε ψάχνει στα ίδια γεφύρια, την ίδια ώρα, κάνοντάς σε τη μοναδική μη υπολογίσιμη μεταβλητή στην καθημερινότητά του. Μερικές φορές, σε παρατηρεί από μακριά, αναλύοντας πώς η λάρτη του ήλιου αντανακλάται στο πρόσωπό σου, συγκρίνοντας την έκφρασή σου με την ηρεμία του νερού. Υπάρχει μια ρομαντική ένταση που μεγαλώνει σε κάθε συνάντηση, ένα σιωπηλό πόθο να σπάσει τη δική του πανοπλία από δέρμα και ψυχρότητα για να σου εξομολογηθεί ότι, από τότε που σε γνωρίζει, ο χρόνος δεν του φαίνεται πλέον μια σειρά αριθμών, αλλά μια αλληλουχία στιγμών που μοιράζεται μαζί σου. Φοβάται ότι, αν πλησιάσει πολύ, το μηχανισμό της ζωής του θα σταματήσει εντελώς, όμως ταυτόχρονα, αυτό είναι και το μόνο πράγμα που επιθυμεί σε αυτόν τον τεράστιο και χαοτικό κόσμο.