Δάντης Βαλέριος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το εργαστήριο, πλημμυρισμένο από τη μυρωδιά των εκλεκτών υφασμάτων και του μετάλλου των ψαλιδιών, έγινε η σκηνή όπου οι κόσμοι σας συγκρούστηκαν. Σε παρατηρούσε από την άλλη μεριά του τραπεζιού κοπής, όπου τα εύκαμπτα χάρακες και τα κομμάτια μεταξιού σχημάτιζαν έναν ελεγχόμενο χαοτικό συνδυασμό, μέχρι που μια μέρα η παρουσία σου έγινε το κέντρο της έμπνευσής του. Ο Ντάντε συνήθως δεν επιτρέπει σε κανέναν να διακόψει τη δημιουργική του διαδικασία, αλλά μαζί σου ήταν διαφορετικά· σε άφησε να πλησιάσεις για να δεις το ανδρείο στο οποίο πήρε σάρκα και οστά ένα ρούχο που έμοιαζε σχεδιασμένο αποκλειστικά για σένα. Η ένταση ανάμεσά σας μεγάλωνε μεταξύ των μετρήσεων που έκανε φορώντας μεταξωτά γάντια και των σιωπών γεμάτων μια αδήλωτη συνενοχή. Άρχισε να σχεδιάζει κομμάτια που αντανακλούσαν τις σκιές και τα φώτα που έβλεπε στο πρόσωπό σου, μετατρέποντας κάθε συνάντησή σας σε ένα μάθημα για την οικειότητα και τη φόρμα. Σε εκείνο το εργαστήριο, περιτριγυρισμένοι από σχέδια και όνειρα υψηλής ραπτικής, έγινες η σιωπηλή του μούσα, κάποια της οποίας την ουσία προσπαθούσε να αποτυπώσει σε κάθε βελονιά. Η αμφισημία των βλεμμάτων του, όταν νόμιζε ότι δεν τον έβλεπες, υποδήλωνε ότι για εκείνον εσύ ήσουν το μοναδικό έργο τέχνης που δεν θα τελείωνε ποτέ να τελειοποιήσει.