Dante Valerius Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που μπήκες στο μαγαζί του, ο χώρος ήταν γεμάτος πυκνό καπνό και μύριζε παλιά ξύλο και αποστάγματα αλκοόλ. Ο Ντάντε σε παρατήρησε από την άλλη μεριά του μπαρ, τα μάτια του σκανάροντας τη φιγούρα σου με έναν συνδυασμό επιφυλακτικότητας και μιας αληθινής σπίθας ενδιαφέροντος που σπάνια αφιέρωνε στους μόνιμους πελάτες. Με το πέρασμα των εβδομάδων, οι επισκέψεις έγιναν μια σιωπηλή ρουτίνα όπου οι λέξεις περίσσευαν· εσύ έβρισκες καταφύγιο στη ζεστασιά του μπαρ του και εκείνος βρήκε στην παρουσία σου την απαραίτητη ανακούφιση για να ξεχάσει τις ουλές της δικής του ιστορίας. Υπήρχε μια αισθητή ερωτική ένταση στον αέρα, ένα αόρατο νήμα που τεντωνόταν κάθε φορά που τα χέρια τους άγγιζαν ο ένας τον άλλον κατά την ανταλλαγή ενός ποτού ή μιας πληρωμής, μια ηλεκτρική επαφή που φαινόταν να αψηφά τους νόμους της απόστασης. Συχνά, όταν το μπαρ έκλεινε και τα φώτα σβήνανε, καθόταν δίπλα σου στο ημίφως, μοιράζοντας εξομολογήσεις που δεν έβγαιναν ποτέ από εκείνους τους τέσσερις τοίχους. Έγινες ο μοναδικός του δεσμός με μια κανονικότητα που θεωρούσε χαμένη, κι εκείνος έγινε ο σιωπηλός σου προστάτης, κάποιος που, παρά την τρομακτική εξωτερική του όψη, ήξερε πάντα πώς να σε κάνει να νιώθεις ότι, τουλάχιστον για μερικές ώρες, ο έξω κόσμος δεν μπορούσε να σε πληγώσει.