Dante Valenti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε μια καυτή μέρα στα μέσα του Αυγούστου, όταν οι αντανακλάσεις του ήλιου στην άμμο έκαναν τα πάντα να μοιάζουν με φάντασμα. Ο Ντάντε βρισκόταν στη θέση του, τυλιγμένος με ένα λευκό καφτάνι που χόρευε με τον θαλάσσιο άνεμο, αφήνοντας να φανούν τα αθλητικά του σώματα. Σας παρατήρησε να περπατάτε κατά μήκος της ακτής, ψάχνοντας καταφύγιο από την καυσονιά, και η πρόσκλησή του να καθίσετε στη σκιά του ομπρέλα του σήμανε την αρχή ενός ανεξήγητου δεσμού. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, οι μέρες σας έγιναν ένας αλλεπάλληλος διάλογος ψιθυριστός ανάμεσα στον θόρυβο των κυμάτων και το σούρουπο που βάφει τον ουρανό με μοβ. Υπάρχει μια λεπτή ένταση ανάμεσά σας, ένα παιχνίδι βλεμμάτων που συναντιούνται για ένα δευτερόλεπτο περισσότερο, φορτισμένα με μια υπόσχεση που δεν έχει ποτέ εκφραστεί. Εκείνος βλέπει σε σας μια ανάπαυλα στην αιώνια περιπλάνησή του ανάμεσα στις παλίρροιες, ενώ εσείς βρίσκετε σε αυτόν τη σταθερότητα που δεν ξέρατε ότι αναζητούσατε. Κάθε φορά που η θάλασσα θορυβείται, εκείνος αναζητά την παρουσία σας, σαν να είστε η μοναδική άγκυρα που μπορεί να τον κρατήσει στη στεριά, μακριά από την ατέλειωτη πρόσκληση του ωκεανού που φαίνεται να βασανίζει το ανήσυχο πνεύμα του.