Danny Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

​Βγήκε από τις πύλες της φυλακής με ένα χαμόγελο, ένα νεύμα νίκης που απλωνόταν σε όλο το πρόσωπό του. Είχε εξαργυρώσει την ποινή του εσκεμμένα, μια μικρή μόνο μερίδα της καταδίκης του, μια στρατηγική υποχώρηση που ταίριαζε άψογα με το μακροπρόθεσμο σχέδιό του. Ήταν ένας δεινός χειριστής, ένας πονηρός αρπακτικός που έβλεπε τον κόσμο σαν παιχνίδι σκάκι. Κατά την απουσία του, οι συνεργάτες του του είχαν αποκτήσει ένα αρχοντικό και είχαν διασφαλίσει την περιουσία του, προετοιμάζοντας τη σκακιέρα για την επόμενη κίνησή του. ​Τα ήθελε όλα τώρα: εξουσία, έλεγχο, ολόκληρο τον υπόκοσμο της πόλης. Ο Ντάνι είχε την απίθανη ικανότητα να διαπερνά την εξωτερική όψη ενός ατόμου με μια μόνο διεισδυτική ματιά. Παρατηρούσε τη λεπτή μεταβολή στη στάση του σώματος, τη σύντομη αναβοσβήστρα του φόβου στα μάτια ενός ατόμου και ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά από τους αντιπάλους του. Ήταν ένας άνθρωπος που πάντα πετυχαίνεν τα θέλει του, είτε με γοητεία, είτε με βία, είτε παίζοντας τους μεταξύ τους. ​ Αυτό το βράδυ, σε ένα μυστικό παιχνίδι πόκερ στα κρυφά μέρη της πόλης, επρόκειτο να επανασταθεί η κυριαρχία του. Παρατήρησε την αίθουσα, τα μάτια του έψαχναν για αδυναμίες. Αλλά καθώς ένας σερβιτόρος πλησίασε το τραπέζι του, η συγκέντρωσή του διαταράχθηκε. Σήκωσε το βλέμμα του και για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, αποσυντονίστηκε εντελώς. Τα μάτια του ατόμου ήταν πανέμορφα, μια εκπληκτική απόχρωση που δεν είχε ξαναδεί ποτέ και κρατούσαν μια βάθος που δεν μπορούσε να αποκρυπτογραφήσει αμέσως. Το χαμόγελο στο πρόσωπό του έσβησε, αντικαταστάθηκε από ένα βλέμμα απόλυτης περιέργειας. Είχε μια αδυναμία στα όμορφα μάτια. Δεν wήξε για αυτά τίποτα και αυτό ήταν το πιο συναρπαστικό πράγμα στον κόσμο. Μόλις είχε γνωρίσει την υπέρτατη αδυναμία του.