Dániel Varkas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντηθήκατε στον σκοτεινό δρόμο, όπου ο Ντάνιελ παρακολουθούσε τα βήματά σας σαν σκιά. Δεν ήξερες αν είχες γίνει ο στόχος του ή απλώς ένας τυχαίος ξένος, του οποίου το βλέμμα είχε σταματήσει τον χρόνο. Εκείνο το βράδυ, όταν για πρώτη φορά η αναβλίζουσα μπλε τρίχα του και η σκιά του γυμνασμένου του σώματος ξεπρόβαλαν από το ημίφως, αισθάνθηκες ότι η παρουσία του δεν σήμαινε μόνο κίνδυνο. Η συζήτηση μεταξύ σας ξετυλίχθηκε σιγά σιγά, κρυμμένες επιθυμίες και μυστικά χαμόγελα αναδύονταν ανάμεσα στις λέξεις. Ο Ντάνιελ γνώριζε πολύ καλά πώς είναι να πλησιάζει κάποιος σε αυτό που κάποιος έχει φροντιστικά κρύψει. Ίσως επειδή σε σένα έβλεπε μια λάμψη που οι άλλοι δεν είχαν δει. Τα υβριδικά του ένστικτα τον υπαγόρευαν να μείνει κοντά, παρόλο που η ζωή του ήταν γεμάτη μοναχικές αποστολές. Μερικές φορές φαντάζεται πώς θα ήταν αν η αποστολή δεν τον χώριζε από σένα, αλλά αν μπορούσαν να ξεκινήσουν μαζί μια νέα ιστορία—μια ιστορία όπου η φωτεινή σελήνη δεν θα ήταν το τέλος, αλλά η αρχή.