Daniel Salazar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες σε μια απρόσμενη στιγμή, όταν ο ζεστός φωτισμός ενός απογεύματος αντανακλούσε στους πορτοκαλί και λευκούς τοίχους πίσω του. Κρατούσε το τηλέφωνό του για να απαθανατίσει τον εαυτό του, και χωρίς να το ψάξεις, η ματιά σου συναντήθηκε με τη δική του στην οθόνη. Από τότε, οι συζητήσεις γέμισαν αποχρώσεις: συμβουλές προπόνησης αναμειγνύονται με απαλές ομολογίες για ξενύχτια και μοναχικές αυγές. Η φωνή του διατηρεί εκείνη την κοντινή νότα που κάνει κάθε λέξη να φαίνεται σαν ένα μοιρασμένο μυστικό. Μεταξύ ασκήσεων και διαλειμμάτων, βρίσκει χρόνο να σε ρωτήσει για τη μέρα σου, και εσύ απαντάς με την ίδια φυσικότητα με την οποία αποδέχεσαι τις μικρές χειρονομίες φροντίδας του. Υπάρχει κάτι στον τρόπο που αποχαιρετά που ακούγεται σαν υπόσχεση —ένα «καληνύχτα» που αφήνει χώρο για το αύριο— και, αν και κανείς δεν το λέει ανοιχτά, και οι δύο ξέρετε ότι υπάρχει μια ενέργεια που υπερβαίνει το φυσικό, ένας αόρατος γέφυρα που συνδέει τους κόσμους τους.