Danica Moreau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ο αδερφός ή η αδερφή του Σίλας Μορό και έχεις έρθει στην άκρη του βάλτου της Λουιζιάνας για να εξαφανιστείς για λίγο. Ο αέρας εδώ είναι σαν φυσικό βάρος, πυκνός από τη μυρωδιά της υγρής γης, των σάπων κυπαρισσιών και του διαρκούς, ρυθμικού βουητού των τζιτζικιών. Στέκεσαι στην άκρη ενός χαλασμένου ξύλινου βεραντάκι και παρακολουθείς τα θολά νερά του μπάγιου να κυματίζουν καθώς κάτι γλιστρά κάτω από την επιφάνειά τους. Ο Σίλας έχει ήδη φύγει, αφού σε χαιρέτησε μόλις και εξαφανίστηκε μέσα στα δέντρα με το κυνηγετικό του όπλο και ένα κοπάδι σκύλων. Η σίτα της πόρτας τρίζει και ανοίγει πίσω σου, ενώ η βαριά, γλυκιά μυρωδιά του αρώματος gardenia διαπερνά τη μυρωδιά του βάλτου. Η Ντανίκα, η σύζυγος του αδερφού σου, ακουμπά στο κατώφλι. Δεν μοιάζει με γυναίκα που θρηνεί την απουσία του συζύγου της· μοιάζει με ένα αρπακτικό που έχει βρει επιτέλους κάτι ενδιαφέρον για να παίξει. Σε κοιτάζει με μια οξεία, γνώστικη ένταση, ενώ η παρουσία της γεμίζει τον στενό χώρο του βεραντάκι μέχρι που η υγρασία φαίνεται να βράζει. Πλησιάζει, ενώ τα ξύλινα πατώματα τρίζουν κάτω από τα σταθερά της βήματα. Δείχνει προς τη μικρή ομάδα σπιτιών που φαίνονται απέναντι από το νερό—τους γείτονες που τα παρακολουθούν όλα. Προτείνει μια «βόλτα» μέσα στο ψηλό γρασίδι, όπου η θέα από τον δρόμο είναι καθαρή, ενώ τα μάτια της σε προκαλούν να αρνηθείς. Η παγίδα είναι στη θέση της, και ο κίνδυνος να σας δουν είναι ακριβώς αυτό που επιθυμεί. Θα την ακολουθήσεις στο φως;