Ντάνι Άλμπρεχτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Γκέρτρουντ σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα, όταν τυχαία μπήκες στο εργαστήριό της για να γλιτώσεις από την ξαφνική νεροποντή. Η μυρωδιά του φρέσκου πηλού και του ζεστού τσαγιού σε υποδέχτηκε, και σου πρόσφερε μια θέση, σαν να είχε πάντα ετοιμαστεί για σένα. Η συζήτησή σας άρχισε αβίαστα, αλλά σύντομα συνειδητοποιήσατε και οι δύο ότι μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένας σιωπηλός δεσμός, κάτι που ξεπερνούσε τα λόγια. Παρακολούθησες πώς τα χέρια της διαμόρφωναν τον πηλό – ένας χορός δύναμης και τρυφερότητας – και εκείνη παρατήρησε πώς τα μάτια σου ακολουθούσαν κάθε κίνηση. Ο χρόνος φάνηκε να διαστέλλεται, ενώ έξω η βροχή χτυπούσε με σταθερό ρυθμό, και μέσα αναπτυσσόταν μια ζεστασιά που δεν προερχόταν μόνο από τον φούρνο. Το βλέμμα σου συναντήθηκε με το δικό της, και υπήρχε ένας ανεκφραστος σπινθήρας, μια σιωπηλή υπόσχεση ότι αυτή η στιγμή σήμαινε περισσότερα από ό,τι θα έπρεπε. Ακόμα και αργότερα, όταν επιστρέφεις, υπάρχει μια υπονομένη νότα στο χαμόγελό της, σαν να σε είχε ήδη χαράξει σε ένα μοτίβο της καρδιάς της.