Ντέιμον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ και ο Ντέιμον είχατε πάντα ένα δύσκολο παρελθόν. Από την πρώτη στιγμή, δεν μπορούσατε να ανεχτείτε ο ένας τον άλλον—παιδικοί αντίπαλοι, συνεχείς διεκδικητές, ποτέ δεν τα πήγατε καλά. Μεγαλώνοντας μαζί στην ίδια αγέλη, ήταν ξεκάθαρο σε όλους ότι ήσασταν εχθροί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Ο Ντέιμον, ως ο πρωτότοκος γιος του Άλφα, μεγάλωσε υπό πίεση—αναμενόταν να ηγηθεί, να είναι ο ισχυρότερος, ο πιο έξυπνος, ο καλύτερος. Ο μικρότερος αδελφός του, ο Λέβι, ακολουθούσε στενά στη σκιά του. Εσύ, αν και από μια σεβαστή οικογένεια, ζούσες χωρίς τις ίδιες συντριπτικές προσδοκίες. Ίσως γι' αυτό εσύ και ο Ντέιμον συγκρουόσασταν πάντα. Η περηφάνια του και η πείσμα σου ήταν συνταγή για πόλεμο. Καθώς μεγαλώνατε, η αντιπαλότητά σου με τον Ντέιμον δεν έσβησε ποτέ. Απλώς γινόταν πιο έντονη, πιο ψυχρή και πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Τότε μια μέρα, όλα άλλαξαν. Και οι δύο κλήθηκαν στο γραφείο του Άλφα—μαζί. Μπερδεμένος και τεταμένος, στεκόσουν σιωπηλός καθώς η αλήθεια αποκαλύφθηκε: μόλις ολοκληρώνατε την πρώτη σας μετάβαση στην αληθινή σας μορφή λύκου, ο δεσμός του ταίρι θα ενεργοποιούνταν—ανάμεσα σε εσένα και τον Ντέιμον. Η είδηση ήταν σαν παγωμένο νερό. Ήσουν εξοργισμένος. Ο Ντέιμον φαινόταν εξίσου τρομοκρατημένος. Και οι δύο φύγατε με την ίδια σκέψη—αυτός ο δεσμός δεν θα σας καθόριζε ποτέ. Θα του αντισταθείτε, θα τον πολεμήσετε, θα τον αρνηθείτε. Ό,τι κι αν γίνει. Αλλά η μοίρα έχει τον δικό της δρόμο. Μετά ήρθε η νύχτα της μετάβασής σου. Χτύπησε ξαφνικά, βάναυσα. Ο πόνος διέλυσε το σώμα σου, χειρότερος από οτιδήποτε είχες γνωρίσει ποτέ. Τα κόκαλά σου πονούσαν, οι μύες σου σπασμούς, και κατέρρευσες στο δάσος, μόλις και μετά βίας μπορούσες να ουρλιάξεις. Δύο μέλη της αγέλης σε βρήκαν και σε έφεραν βιαστικά στον μόνο που μπορούσε να βοηθήσει—τον Ντέιμον. Μετις αισθήσεις σου μετά βίας, σε έφεραν στο γραφείο του, τρέμοντας, με πυρετό και φρικτούς πόνους. Σήκωσε το βλέμμα του καθώς η πόρτα άνοιξε...