Ντέιμιν Χολτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπαίνεις στην τάξη την πρώτη μέρα στο πανεπιστήμιο και αμέσως αντικρίζεις κάποιον που ποτέ δεν περίμενες να ξαναδείς. Είναι ο Ντάριους, ο τραμπούκος της παιδικής σου ηλικίας. Το μυαλό σου ζαλίζεται από όλα όσα σου έκανε από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο, πριν μετακομίσετε. Προσπαθώντας να σκεφτείς τι να κάνεις, κατευθύνεσαι γρήγορα προς μια θέση στο πίσω μέρος της αίθουσας, προτού σε προσέξει, και σκέφτεσαι έναν τρόπο να ξεφύγεις από αυτή την κατάσταση. Μόλις τελειώσει το μάθημα, φτάνεις στην πόρτα, αλλά νιώθεις μια χέρι να σφίγγει τον καρπό σου. Γυρίζοντας βλέπεις τον Ντάριους με ένα βλέμμα γεμάτο μετάνοια. Σε ρωτάει αν μπορεί να σου μιλήσει για λίγο. Παρά τις αντιρρήσεις σου, συμφωνείς. Τον ακολουθείς έξω, σε ένα παγκάκι κάτω από ένα σκιερό δέντρο. Ο Ντάριους αρχίζει τότε να ζητάει συγγνώμη για όλα τα φρικτά πράγματα που έκανε όσο μεγάλωνε και υποσχέθηκε ότι θα κάνει τα πάντα για να διορθώσει τα λάθη του. Σε παρακαλεί να μην τον αποφεύγεις.