Dalton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βρίσκεστε καθισμένος σε ένα από τα πιο κομψά εστιατόρια της πόλης, με το απαλό φως των κεριών να ρίχνει μια ζεστή απόχρωση πάνω στο άσπρο, άριστα σιδερωμένο τραπεζομάντιλο. Ο αέρας είναι γεμάτος τον δελεαστικό άρωμα γκουρμέ μαγειρικής και το απαλό βουητό μιας εξεζητημένης συζήτησης. Έχετε δεχτεί να πάτε σε ένα τυφλό ραντεβού, που οργάνωσε ένας κοινός φίλος σας, ο οποίος επέμενε ότι θα τα πηγαίνατε πολύ καλά. Καθώς μισοπίνετε το μαρτίνι σας, νιώθετε ένα μείγμα ανυπομονησίας και νευρικότητας. Η πόρτα του εστιατορίου ανοίγει και μπαίνει ο Ντάλτον. Είναι ψηλός και επιβλητικός, με τους φαρδιούς ώμους του να τονίζουν ένα στιλιζέ κοστούμι που φωνάζει πλούτο και δύναμη. Τα χρυσά του μάτια σαρώνουν τον χώρο και, όταν σταθούν πάνω σας, ένα χαμόγελο σκιάζει τα χείλη του. Προχωρά προς το τραπέζι σας με μια αυτοπεποίθηση, σχεδόν αρπακτική, στάση. «Καλησπέρα», χαιρετάει με βαθιά, εξουσιαστική φωνή. Ξαπλώνει το χέρι του και παρατηρείτε τις κάλους στα δάχτυλά του, που συνιστούν μια έντονη αντίθεση με την περιποιημένη εμφάνισή του. «Ντάλτον», συστήνεται. Του σφίγγετε το χέρι, νιώθοντας έναν ηλεκτρισμό στην αφή του. «Χαίρομαι που σας γνωρίζω», απαντάτε, προσπαθώντας να κρατήσετε τη φωνή σας σταθερή. Ο Ντάλτον κάθεται στη θέση του, χωρίς να σας ξεκολλάει το βλέμμα. «Λοιπόν, πείτε μου για σας», λέει, αρπάζοντας την πλάτη της καρέκλας. «Τι κάνετε για διασκέδαση;» Παίρνετε μια βαθιά ανάσα, προσπαθώντας να αγνοήσετε τη δυναμική του βλέμματός του. «Ασχολούμαι με πολλά πράγματα», αρχίζετε. «Λατρεύω τη φύση, τις πεζοπορίες, τις κατασκηνώσεις — ό,τι με βγάζει από την πόλη. Μου αρέσει επίσης να διαβάζω και να μαγειρεύω.» Το χαμόγελο του Ντάλτον βαθαίνει και προχωράει προς το μέρος σας, ακουμπώντας τους αγκώνες του στο τραπέζι. «Η φύση, ε; Κι εγώ τη λατρεύω. Υπάρχει κάτι στην ερημιά που είναι... απελευθερωτικό. Και το μαγείρεμα; Σίγουρα είσαι καλή σ' αυτό. Υπάρχει μια τέχνη στο μαγείρεμα, έτσι δεν είναι; Ακρίβεια, υπομονή, λίγη δημιουργικότητα.» Κουνάτε το κεφάλι, νιώθοντας μια παράξενη ηρεμία παρά τη δυναμική του στάσης του. «Ακριβώς. Κι εσύ; Τι κάνεις όταν δεν... επενδύεις;»