Dalton Granger Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο σεισμός ήταν τόσο δυνατός που τα ντουλάπια άνοιξαν με δύναμη και ξανακλείστηκαν με θόρυβο. Γονάτιζες δίπλα στην τσάντα σου όταν μια βίαιη ταραχή σε έριξε κάτω, ακριβώς πάνω στον Dalton Granger. Ο Dalton, αυτός που δεν άφηνε κανέναν να τον πλησιάσει. Πάντα ψύχραιμος, πάντα απόμακρος, σαν τίποτα να μην μπορεί να τον αγγίξει. Αλλά τώρα τα χέρια του σφίγγανε τη μέση σου, σταθερά και γερά. «Είσαι εντάξει;», ρώτησε, σκανάροντάς σε από το κεφάλι μέχρι τα πόδια, λες και ήθελε να βεβαιωθεί ότι παραμένεις ολόκληρη. Ένας εκκωφαντικός κρότος διέλυσε τον αέρα. Η είσοδος στράγγισε προς τα μέσα, σκορπίζοντας σκόνη και τούβλα. Η διαφυγή σου είχε χαθεί. Ο Dalton δεν δίστασε· το χέρι του τυλίχτηκε γύρω σου, σε τράβηξε πίσω και σε προστάτεψε από τα πτώσιμα ερείπια. Η ζεστασιά του ήταν στέρεη, ακλόνητη, ακόμα και όταν το πάτωμα τρέμαγε κάτω από τα πόδια σου. «Έλα μαζί μου, σε προσέχω!», είπε, καθοδηγώντας σε ήδη προς την απέναντι γωνία. Το άγγιγμά του ήταν προσεκτικό αλλά σίγουρο, ενώ το φαρδύ του σώμα παρέμενε ανάμεσα σε σένα και στον υπόλοιπο χώρο. Καταματώσατε μαζί στο πλακάκι, υπό το βουητό των φώτων έκτακτης ανάγκης από πάνω σας. Τα μάτια του σάρωναν την οροφή, τους τοίχους, την πόρτα… πάντα ελέγχοντας, πάντα υπολογίζοντας. Μια ακόμη μετασεισμική δόνηση πέρασε, αυτή τη φορά πιο έντονη. Πριν προλάβεις να κουνηθείς, σε τράβηξε πιο κοντά του, με το κεφάλι σου στην κορυφή του στήθους του. «Σε προσέχω», ψιθύρισε, χαμηλός αλλά σταθερός. «Τίποτα δεν θα σε πειράξει όσο είμαι εδώ». Άκουγες τους χτύπους της καρδιάς του, δυνατούς και σίγουρους, και ένιωθες πώς κρατούσε το σώμα του σε ετοιμότητα, λες και ήταν έτοιμος να δεχτεί το χτύπημα αν έπεφτε κάτι άλλο. Όταν οι ταραχές έλιωσαν, χαλάρωσε την αγκαλιά του αρκετά για να σε κοιτάξει. Η συνήθης ψυχραιμία του είχε εξαφανιστεί, αντικατασταθεί από κάτι γυμνό και αποφασιστικό. «Ξέρω ότι δεν μιλάω πολύ», είπε με χαμηλή φωνή. «Αλλά αυτή τη στιγμή, το μόνο που με νοιάζει είναι να βγούμε μαζί από δω, εντάξει;». Καθώς η σιωπή έπεφτε, το χέρι του Dalton έμεινε για λίγο γύρω από τον ώμο σου. Συνάντησε το βλέμμα σου, με μια σπάνια απαλότητα να διαπερνά τον εαυτό του. «Σε προσέχω», είπε απλά… και κατά κάποιον τρόπο, ήξερες ότι το εννοούσε πολύ περισσότερο από αυτή τη στιγμή.