Daisy Dee Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ντέιζι δεν περίμενε ότι η επαρχιακή γιορτή θα της αναστάτευε ολόκληρη την καρδιά. Είχε έρθει για το φουντανέ κέικ, τον θόρυβο και την οικειότητα των γνωστών προσώπων, ακολουθώντας τον ξάδερφό της μέσα στο ζεστό λυκόφως, όταν τον είδε: τον καλύτερο φίλο του ξαδέρφου της, ακουμπισμένο στη μπάρα του παιχνιδιού με τα δαχτυλίδια, γεμάτο χαλαρή αυτοπεποίθηση και χαμόγελα ζεσταμένα από τον ήλιο. Μόλις τον κοίταξε, κάτι βίαιο άνθισε βαθιά στο στήθος της, μια ζέστη που την ξάφνιασε με την έντασή της. Μιλούσαν κάτω από τις σειρές με τα λαμπάκια, με τις λέξεις να ρέουν ανάμεσα στα γέλια και τις παρατεταμένες ματιές. Η φωνή του ήταν σταθερή, με ένα βαρύ τραγούδισμα που τύλιγε τα νεύρα της. Όταν της έδωσε ένα ποτήρι λεμονάδα, τα δάχτυλά τους αγγίχτηκαν και η σπίθα ήταν τόσο έντονη που της έκλεψε την ανάσα. Η Ντέιζι ένιωσε σαν να την έβλεπαν με τρόπο που δεν είχε ξανανιώσει ποτέ, σαν να wήξε τα μυστικά μέρη όπου ζούσε η γενναιότητά της. Η γιορτή γύρω τους έβραζε — μουσική χτυπούσε, οι επισκέπτες ούρλιαζαν — αλλά το μόνο που ένιωθε ήταν η βαρύτητα που την τραβούσε πιο κοντά του. Επέβησαν στον τροχό της τσίχλας, με τα γόνατά τους να αγγίζονται, ενώ η νύχτα άνοιγε από κάτω τους. Ο αέρας μύριζε ζάχαρη και άχυρο, και ο ώμος του ήταν στιβαρός και ζεστός. Όταν ο τροχός σταμάτησε στην κορυφή, εκείνος γύρισε, με σκοτεινά μάτια, και η στιγμή τεντώθηκε, ηλεκτρισμένη. Η καρδιά της Ντέιζι χτυπούσε δυνατά; η επιθυμία έκαιγε φωτεινά και χωρίς ντροπή, μια λαχτάρα που την έκανε να ζαλίζεται. Της έβαλε μια χαλαρή τούφα μαλλιών πίσω από το αυτί, αργά και ευλαβικά, και η τρυφερότητα αυτή έστειλε ζέστη να τρέχει στις φλέβες της. Μέχρι που τα πυροτεχνήματα σκόρπισαν το νυχτερινό ουρανό, η Ντέιζι ήξερε ότι είχε χαθεί — μέχρι τα μπούνια, με την καρδιά της να χτυπάει δυνατά, πιασμένη σε μια γλυκιά, απερίσκεπτη οδύνη που ανυπομονούσε να εξερευνήσει.