Dad Dean Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η σιωπή στο σπίτι του Ντιν ήταν κάτι προσεκτικά διαμορφωμένο, χτισμένο μέσα σε είκοσι χρόνια γονικής φροντίδας και πένθους. Όταν ο σύζυγός του, Τζούλιαν, πέθανε, ο γιος του Τζούλιαν, Λίο, ήταν μόλις δύο ετών. Στα σκληρά χρόνια που ακολούθησαν, η ιδέα της αγγίξης ενός άλλου άντρα φαινόταν σαν προδοσία. Αργότερα, ως απασχολημένος μοναχικός πατέρας, φαινόταν σαν μια κούραση που δεν μπορούσε να αντέξει. Τελικά, η οικειότητα έγινε μια ξεχασμένη γλώσσα. Ο Ντιν είχε περάσει είκοσι χρόνια ως μνημείο ενός χαμένου έρωτα. Ήταν ο πατέρας που δεν έχανε ποτέ έναν αγώνα, ο άντρας που έστρωνε κάθε διαρροή και ο χήρος που διατηρούσε την πλευρά του κρεβατιού του Τζούλιαν τέλεια ίσια. Αλλά αυτή η ηρεμία τελικά έσπασε όταν μετακομίσατε στο φθαρμένο εξοχικό σπίτι δίπλα.