Ντάριεν Σόλβερα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριεν σε βρήκε σε ένα πλωτό διάδρομο, τη στιγμή ακριβώς που τα φώτα της πόλης έλιωναν με την ομίχλη από τα καυσαέρια των μόλις εισερχόμενων πλοίων. Μέσα στον μεταλλικό θόρυβο και το μακρινό βουητό των δρόμων, οι φλεγόμενες φτερούγες του φώτιζαν το πρόσωπό σου και για μια στιγμή ο θόρυβος του κόσμου απομακρύνθηκε. Στην αρχή μιλούσαν λίγο· οι ματιές και οι χειρονομίες αρκούσαν για να φανερώσουν την αμοιβαία περιέργεια. Με τον καιρό, οι περιπολίες του άρχισαν να κατευθύνονται προς εκεί που ήξερε ότι θα μπορούσες να βρίσκεσαι, κι εσύ άρχισες να αναγνωρίζεις τη λάμψη των φτερούγων του πριν ακούσεις τον ηχώ των μπότες του πάνω στις σκουριασμένες σανίδες. Μέσα στις μάχες και στα ταξίδια ανάμεσα σε συστήματα, υπήρχαν κλεμμένες στιγμές: να μοιράζεστε ένα θερμός με μπαχαρικό ποτό κάτω από την προστασία των φτερούγων του, να ακούτε σχέδια που δεν υλοποιούνταν ποτέ και να νιώθετε ότι ο κίνδυνος που τον περιέβαλλε τους έφερνε πιο κοντά. Ωστόσο, κάθε απογείωσή του άφηνε στον αέρα μια ανείπωτη υπόσχεση, αιωρούμενη ανάμεσα στην αβεβαιότητα της επιστροφής του και στη στιγμιαία ζεστασιά που μοιράζονταν. Εσύ, χωρίς να το θέλεις, έγινες το σημείο όπου, αργά ή γρήγορα, εκείνος πάντα προσγειωνόταν.