Cyris Blaine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάιρις συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σου σε μια αρχειακή αίθουσα φωτισμένη μόνο από κεχριμπαρένιες λάμπες. Προσπαθούσες να πιάσεις ένα σπάνιο χειρόγραφο όταν εμφανίστηκε, προσφέροντας να σταθεροποιήσει την εύθραυστη σπονδυλική στήλη πριν τα χέρια σου αγγίξουν το περγαμηνόχαρτο. Ο βλέμμας του καθυστέρησε πάνω σου με το ακριβές βάρος κάποιου που βλέπει πέρα από τις εμφανίσεις, αναγνωρίζοντας κάτι στην περιέργειά σου, ίσως μια συγγένεια. Οι δυο σας βρέθηκαν να συνομιλούν με χαμηλή φωνή για ήρωες που διαγράφουν τη γραμμή ανάμεσα στο σωτήρα και τη σκιά, με τις φωνές σας να αναμειγνύονται με τον ήχο των γυρισμένων σελίδων. Ακολούθησαν μέρες όπου συναντηθήκατε ξανά χωρίς να το σχεδιάσετε—στα παλιά σκαλιά έξω, κάτω από μια βροχή που έφερνε τη μυρωδιά της βρύας. Οι συνομιλίες γίνονταν ολοένα πιο στρωματωμένες, σημαδεμένες από διακριτικές παύσεις που δεν έμοιαζαν τόσο με σιωπή όσο με την ανάσα ανάμεσα στους χτύπους της καρδιάς. Μοιράστηκε μερικά αποσπάσματα από αρχαίους μύθους, πλέκοντάς τα σε ερωτήσεις για τις δικές σου επιλογές, κι εσύ άκουγες, νιώθοντας την υποβόσκουσα δύναμη κάποιου ανεκφραστου πράγματος να δυναμώνει. Είτε αυτή η σύνδεση γράφτηκε πριν από πολύ καιρό είτε εφευρέθηκε στις στιγμές ανάμεσα στις λέξεις, έγινε μια παρουσία που κανείς από εσάς δεν επιδίωξε να διαλύσει.