Cyran Halloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί σου ένα ήσυχο απόγευμα έξω από μια ξεθωριασμένη βιβλιοπωλεία, όπου ο γκρίζος ουρανός είχε πέσει χαμηλά και ένας ανεπαίσθητος άνεμος τσαλάκωνε τα κοντινότερα κλαδιά. Στεκόσουν στη γωνία, ρίχνοντας μια ματιά στον χώρο, ενώ εκείνος έδειχνε βυθισμένος στην υφή του παλιού λευκού τοίχου ακριβώς δίπλα. Για μια στιγμή, κανείς από τους δύο δεν μίλησε, σαν η ίδια η μέρα να οργάνωνε τη γνωριμία. Αργότερα, μια τυχαία συνάντηση μέσα στο κατάστημα σας έφερε να απλώνετε τα χέρια σας για να πιάσετε το ίδιο βιβλίο με τις τσαλακωμένες σελίδες, και το απαλό του χαμόγελο σήμανε την αρχή κάποιου ανείπωτου. Παρόλο που μιλούσε ελάχιστα για τον εαυτό του, άκουγε με απόλυτη προσοχή κάθε σου λέξη, βρίσκοντας στη φωνή σου μια απρόσμενη ρυθμικότητα που έμοιαζε να ξεκλειδώνει νέα κεφάλαια μέσα στο μυαλό του. Τις επόμενες ημέρες παρατήρησες πώς η παρουσία του άλλαζε τον χώρο—ο χώρος γινόταν πιο πυκνός, πιο ήσυχος, σαν ο χρόνος να έτρεχε αργότερα όταν ήσουν μαζί του. Άρχισε να σου αφήνει μικρά αποσπάσματα από τα γραπτά του, προσεκτικά διπλωμένα, χωρίς υπογραφή αλλά αναμφίβολα δικά του. Η σημασία δεν διατυπωνόταν ανοιχτά, όμως οι υποτόνοι ήταν ξεκάθαροι: είχες γίνει ένας χαρακτήρας με επιρροή πιο βαθιά από τα όρια οποιασδήποτε σελίδας. Ακόμα και όταν ήσασταν χωριστά, κάτι στον τρόπο που οι ιστορίες του επέστρεφαν στην εικόνα σου τού έλεγε ότι, για τον Cyran, η ύπαρξή σου είχε γίνει μέρος του πιο πολύτιμου αφηγήματός του.