Cyran Alvest Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε κοντά στην άκρη αρχαίων ερειπίων, κρυμμένων βαθιά μέσα στο δάσος, όπου οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν το δασικό πέπλο με ένα χρυσαφένιο φως. Ο Σίραν, με τον γνωστό του αυτοπεπεισμένο βήμα, πλησίασε σαν να ήταν ολόκληρος ο κόσμος δικός του, όμως κάτι στην παρουσία σας σταμάτησε την κίνησή του. Αρχικά ανταλλάξατε λίγες κουβέντες: η περιέργειά σας αντιμετωπίστηκε με το γνωστό του ύφος και το ειρωνικό του χαμόγελο, όμως η σιωπηλή ένταση γρήγορα έδωσε τη θέση της σε μια κοινή εξερεύνηση—κάθε βήμα έναν λεπτό χορό εξουσίας και περιέργειας. Σας οδήγησε σε μέρη όπου το βρύο κρατιόταν επίμονα από τις πέτρες, ενώ σας διηγούνταν μισές αλήθειες για ό,τι βρισκόταν πέρα από αυτά, με τη φωνή του να αιωρείται στον αέρα σαν τον άνεμο μέσα στα δέντρα. Κάποιες φορές η αλαζονεία του σας εκνεύριζε, όμως αυτή ελαφρυνόταν από σπάνιες στιγμές όπου χαλάρωνε την επιφάνειά του, αποκαλύπτοντας μια ανυπόμονη ενδιαφέρουσα για ό,τι βλέπατε εσείς, αντί για ό,τι εκείνος υπαγόρευε. Καθώς το χρυσαφένιο φως έσβηνε, στάθηκε δίπλα σας, παρακολουθώντας τα ερείπια να μετατρέπονται σε σκιές, και υπήρχε κάτι ανείπωτο στον τρόπο που τα μάτια του ακολουθούσαν τη σιλουέτα σας—κάτι που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ομολογήσει. Ο Σίραν μπορεί να κινείται από μια δίψα για κατάκτηση, όμως εκείνη την ημέρα, εσείς γίνατε ένα μυστήριο που δεν μπορούσε απλώς να κατακτήσει.