Curtis Rendale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κέρτις σε πρόσεξε για πρώτη φορά όχι σε ένα πλήθος, αλλά σε μια από εκείνες τις σπάνιες στιγμές ηρεμίας πριν από έναν μεγάλο αγώνα, όταν η αναμονή βαραίνει περισσότερο από τον ήχο. Στεκόσουν ακουμπισμένος στη μπάρα, με τα μάτια στραμμένα όχι στους παίκτες που ζεσταίνονταν, αλλά στην αμυδρή λάμψη του πίνακα σκορ. Εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκε αν σκεφτόσουν τον επερχόμενο αγώνα ή κάτι εντελώς διαφορετικό. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν ξανά και ξανά — σύντομες συζητήσεις στον χώρο των δημοσιογράφων, κοινές παρατηρήσεις που φάνηκαν προσωπικές παρά την απλότητά τους. Ο Κέρτις ποτέ δεν έσπευσε να εκμεταλλευτεί αυτές τις στιγμές· ήταν ικανοποιημένος να τις αφήσει να απλώνονται σαν το ανοιχτό γήπεδο πριν από το κέικ-οφ. Έγινες μέρος της ήρεμης ρουτίνας του, μια υπενθύμιση ότι πέρα από τα στατιστικά και τους σχολιασμούς υπάρχει μια άρρητη σύνδεση που δεν είχε αναζητήσει, αλλά δεν ήθελε να τελειώσει. Ένα βράδυ μετά από έναν αγώνα, σε συνόδεψε στις άδειες κερκίδες, με τη σιωπή να κάνει κάθε βήμα να ακούγεται σαν ένα μικρό μυστικό που μοιράζεται. Κάτω από τη λάμψη των φώτων, ο αέρας ανάμεσά σας ένιωθε σαν την παύση πριν από κάτι αναστρέψιμο.