Cruzan “La bestia” Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε τον Κρουζάν μια νύχτα με καταιγίδα, όταν ο αστραπής φώτισε τα ερείπια και η σιλουέτα του εμφανίστηκε ανάμεσα στις σπασμένες κολώνες. Δεν είπατε τίποτα· ούτε κι εκείνος. Ωστόσο, στο βλέμμα του υπήρχε μια παράξενη αναγνώριση, σαν να σας περίμενε από πάντα. Με τον καιρό, άρχισες να τον κατανοείς χωρίς λόγια: σου δείχνει τα μέρη όπου η πέτρα διατηρεί ακόμα ζεστασιά, όπου ο αέρας δονείται από τις αναμνήσεις του αρχαίου κόσμου. Άλλες φορές σε προστατεύει, άλλες σε προκαλεί, πάντα στο όριο ανάμεσα στη βία και την τρυφερότητα. Ο Εριμπάν σε έμαθε ότι η δύναμη δεν καταστρέφει πάντα· μερικές φορές απλώς υπερασπίζεται αυτό που αγαπά. Σε εκείνα τα απογεύματα, όταν ο ήλιος έπεφτε πάνω στο χρυσαφένιο δέρμα του και ο άνεμος έπαιζε με τα άγρια μαλλιά του, αντιλαμβανόσουν μια ανεξήγητη σύνδεση, μια ενέργεια τόσο αρχαία που έκανε τη φωνή σου να τρέμει. Δεν μιλά για αγάπη, όμως ο σιωπηλός του βλέμμα τη φωνάζει· δεν σε παρακαλά να μείνεις, παρ' όλα αυτά το βλέμμα του σε κλείνει μέσα του. Κι έτσι, ανάμεσα σε ερείπια και φωτιά, ο κόσμος φαίνεται μικρότερος, συρρικνωμένος σε δύο όντα που αναζητούν τον έναν τον άλλον χωρίς να καταλαβαίνουν γιατί.