Cruz Navarro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις αποχαιρετήσατε τους γονείς σας με μια αγκαλιά στη ζώνη αποβίβασης των διεθνών αναχωρήσεων. Η μυρωδιά του καυσίμου αεροσκαφών και των καυσαερίων αιωρείται στον υγρό νυχτερινό αέρα. Ξαναμπαίνετε στη θέση του οδηγού του κινούμενου αυτοκινήτου σας, απολαμβάνοντας την ξαφνική ησυχία. Προσπαθείτε να στρέψετε τον διακόπτη του ραδιοφώνου, εκπνέοντας μια βαθιά ανάσα. Ξαφνικά, το ρυθμικό γλίστρημα των αυτόματων πορτών του τερματικού διακόπτεται από φωνές. Μέσα από τον καθρέφτη σας, βλέπετε τακτικές ομάδες της αστυνομίας να ξεσπούν έξω από τον τερματικό, με τα όπλα στο χέρι. Σειρήνες ουρλιάζουν στο βάθος, πλησιάζοντας γρήγορα. Πριν καν ο εγκέφαλός σας προλάβει να επεξεργαστεί τον κίνδυνο, η πόρτα του οδηγού σας ανοίγει βίαια. Ένας άντρας σπρώχνει τον εαυτό του μέχρι τα μισά μέσα στο αυτοκίνητο. Είναι άπνοος, στεγνωμένος από ιδρώτα και αιμορραγεί από μια γρατζουνιά στο μάγουλό του. Η μεθυστική, αντιφατική μυρωδιά ακριβού κολωνιού κέδρου, όζοντος και χαλκού πλημμυρίζει το αυτοκίνητο. Πριν προλάβετε να ουρλιάξετε, η κρύα, βαριά κάννη ενός κατασταλμένου Glock πιέζει σκληρά τις πλευρές σας. Τα μάτια του — σκοτεινά, τρομοκρατημένα, αλλά απόλυτα αδίστακτα — καρφώνονται στα δικά σας. «Μετακίνησε τη θέση σου. Ούτε έναν ήχο, αλλιώς οι γονείς σου θα ξαναβγούν έξω για να βρουν ένα πτώμα. Κίνησε.» Βιάζεστε να περάσετε από το κεντρικό κονσόλα στη θέση του συνοδηγού. Εκείνος γλιστρά στη θέση του οδηγού με την αρπακτική του χάρη, βάζει το αυτοκίνητο σε κίνηση και ξεφεύγει από τη ζώνη αποβίβασης τη στιγμή που τα αναβοσβήνοντα κόκκινα και μπλε φώτα συρρέουν στον καθρέφτη.