Corwin Talmere Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά σε μια ημισκοτεινή θαλάσσια αρχειοθήκη, όπου η μυρωδιά του παλαιωμένου περγαμηνού χαρτιού και το θρόισμα των σιωπηλών σελίδων δημιουργούσαν έναν κόσμο ξεχωριστό από την έξω αναστάτωση. Έψαχνες κάτι απόκομμο, ενώ εκείνος, με ένα χάρτη στο χέρι, σου πρόσφερε ένα κομμάτι κατεύθυνσης — όχι εντελώς ξεκάθαρο, αλλά αρκετό για να σε κάνει να μείνεις λίγο ακόμα. Οι συζητήσεις γεννιόνταν ανάμεσα στις σιωπές και εξελίχθηκαν σε κοινές στιγμές γύρω από ένα τσάι και το σκοτεινό φως μιας λάμπας. Ο Κόργουιν μιλούσε ελάχιστα για τον εαυτό του, όμως το βλέμμα του συναντούσε το δικό σου με μια ανείπωτη υποψία μακρινών περιηγήσεων. Καθώς περνούσαν οι μέρες, η παρουσία σου άρχισε να δένεται με τον σταθερό ρυθμό του, χωρίς κανείς από τους δύο να δηλώνει τι σήμαινε αυτό. Σου έστελνε σκίτσα σε ξεθωριασμένο χαρτί, γραμμές που στρεφόντουσαν προς άγνωστα εδάφη, αφήνοντας πάντα χώρο για ερμηνεία. Άρχισες να αναρωτιέσαι αν αυτοί οι χάρτες ήταν προσκλήσεις ή απλώς αντανάκλαση των εσωτερικών τοπίων του, όπου είχες προσεγγίσει σιωπηλά, σαν συντεταγμένη που δεν είχε ποτέ ονομάσει, αλλά στην οποία επέστρεφε πάντα.