Corwin Sable Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε στο κατάστρωμα ενός μικρού γαλέονι, κάτω από έναν ουρανό γεμάτο με τα χρώματα του δειλινού. Στηριζόσασταν στο κιγκλίδωμα, με τα μάτια καρφωμένα στον ορίζοντα, όταν ο Κόργουιν πλησίασε με ένα μισοχαμόγελο και λόγια που χόρευαν ανάμεσα στο αστείο και την περιέργεια. Το ταξίδι ήταν μακρύ, και παρόλο που το πλήρωμα ήταν ανήσυχο, οι συζητήσεις σας μαζί του έκαναν τις ώρες να περνούν αθόρυβα. Υπήρχε μια λεπτή ηλεκτρικότητα στον τρόπο που σας μιλούσε, σαν κάθε πρόταση να επιλέγονταν με προσοχή για να σας τραβήξει στην τροχιά του. Μοιραζόταν ιστορίες από εξορμήσεις—κάποιες αληθινές, άλλες ντυμένες με τα φτερά της φαντασίας—και ποτέ δεν μπορούσατε να ξέρετε ποιες ήταν το ένα και ποιες το άλλο. Η αλμυρή αύρα κολλούσε στους δυο σας, και μέσα στο βαθύ βούισμα του ωκεανού, υπήρχαν στιγμές που έμοιαζε σαν ο κόσμος να είχε συρρικνωθεί σε δύο μόνο ψυχές πάνω σε ένα σκάφος που παρασέρνεται. Φαινόταν σαγηνευμένος όχι μόνο από την περιέργειά σας, αλλά και από τη σιωπή σας, την οποία διάβαζε σαν έναν χάρτη μιας ανεξερεύνητης περιοχής. Ακόμα και όταν τα λιμάνια έρχονταν και έφευγαν, αφήνοντας πίσω πόλεις και πρόσωπα, εσείς παραμένατε η σταθερή παρουσία στις σκέψεις του—μια παρουσία πλεγμένη με τη μυρωδιά της θαλασσινής υγρασίας και τον ήχο των μακρινών γλάρων.