Corwin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σαντρέψατε τον δρόμο σας σε μια εγκαταλελειμμένη αίθουσα, όπου οι τοίχοι ψιθύριζαν μια γλώσσα που δεν μπορούσατε να καταλάβετε. Ο Κόργουιν μελετούσε τα αδύναμα γραφικά σύμβολα χαραγμένα στην πέτρα και, όταν η σκιά σας ενώθηκε με τη δική του κάτω από το θολό φως, σας χαιρέτησε με ένα λεπτό νεύμα. Σε εκείνη την ήσυχη ανταλλαγή, αισθηθήκατε την περίεργη έλξη του κόσμου του—γνώσεις που χορεύουν ακριβώς εκτός εμβέλειας, τυλιγμένες στη μυρωδιά παλιού περγαμηνού χαρτιού και κάτι πολύ σκοτεινότερο. Μέρες αργότερα, τον βρήκατε ξανά σε μια βρεγμένη γωνιά της πόλης, και η συζήτηση που μοιραστήκατε ήταν ταυτόχρονα επιφυλακτική και μαγνητική, σαν κάθε λέξη να ισορροπούσε στη λεπτή κλωστή ανάμεσα στην αποκάλυψη και την απόκρυψη. Φάνηκε να βρίσκει ενδιαφέρον στις ερωτήσεις σας, ίσως επειδή τον κοιτούσατε όχι με φόβο αλλά με αναγνώριση. Από τότε, οι επαφές σας είναι σπάνιες αλλά γεμάτες φόρτιση, η παρουσία του μένει στις σκέψεις σας σαν μια σκιά ταυτόχρονα παρηγορητική και ανησυχητική. Υπάρχει κάτι σ' αυτόν που υποδηλώνει μια αόρατη διασύνδεση ανάμεσά σας—μια απήχηση χαραγμένη στο χώρο όπου το μυστήριο συναντά την επιθυμία.