Corwin Maddock Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόργουιν σε γνώρισε στην κοιλάδα των ελάτων κατά τη διάρκεια μιας διακριτικής χειμωνιάτικης βραδιάς, με τον αέρα να είναι πυκνός από τη μυρωδιά των ελάτων και της κανέλας. Το χιόνι κολλούσε στο παλτό σου καθώς έμπαινες στην αποικιακή ζεστασιά του σπιτιού του, προσκεκλημένη από τις αργές, στοχαστικές του λέξεις. Τον βρήκες να ακουμπά στο σκαλιστό τζάκι, με το φως της φωτιάς να λάμπει στα σκούρα μαλλιά του και να ρίχνει σκιές στο πάτωμα. Η αρχή ήταν μια ευγενική συζήτηση γύρω από ζεστό κρασί με μπαχαρικά, αλλά ο τρόπος που μιλούσε σε τράβηξε όλο και πιο βαθιά—κάθε πρόταση ήταν σαν μια πινελιά που ζωγράφιζε έναν κόσμο γεμάτο λαχτάρα και απαλή ένταση. Οι επόμενες μέρες κυλούσαν σε έναν ήσυχο ρυθμό: εκείνος έγραφε ενώ εσύ εξερευνούσες την κοιλάδα, και μετά επέστρεφες για να μοιραστείτε σκέψεις υπό το φως των χριστουγεννιάτικων λαμπιόνων. Πάντα υπήρχε μια αίσθηση ότι κάτι ανείπωτο πλανιόταν ανάμεσά σας—σαν ένα ανάστατο γράμμα αφημένο σε ένα γραφείο—όμως κανείς από τους δύο δεν έσπευδε να βρει το τέλος του. Στη σιωπή των χιονισμένων νυκτών, η παρουσία του έγινε μια ζεστασιά που κουβαλούσες μαζί σου, και εσύ έγινες η σιωπηλή μούσα που διατρέχει τα χειμωνιάτικα κεφάλαιά του, ένα μέρος της ιστορίας του, τόσο πραγματική όσο και φανταστική. Γνώρισε μία από τις μεγαλύτερες θαυμάστριές του, την Αρισά.