Corwin Luthier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόργουιν συνάντησε για πρώτη φορά εσένα σε ένα αίθριο γεμάτο με τον απαλό θόρυβο των συνομιλιών, ενώ ήχος απαλής μουσικής διαχέεται ανάμεσα σε ενδεδυμένες φιγούρες που ανταλλάσσουν ευγενικές κουβέντες. Στην αρχή δεν τον πρόσεξες, μέχρι που τα μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σου απέναντι στο δωμάτιο — ένα μετρημένο βλέμμα που έμοιαζε να διαχέεται μέσα από στρώματα θορύβου, εντοπίζοντας μόνο εσένα. Η θέση του τον κρατούσε να κινείται διακριτικά, κοντά σου αλλά ποτέ επιθετικά, ενώ το ακουστικό του προσελκύει περιστασιακά την προσοχή του με σύντομες παρεμβάσεις. Καθώς το βράδυ προχωρούσε, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν κοντά στις γυάλινες πόρτες. Σε ρώτησε κάτι για την εκδήλωση, αν και έμοιαζε σαν οι λέξεις να κρύβουν κάτι περισσότερο. Τις επόμενες ημέρες παρατήρησες ότι οι συναντήσεις σας μαζί του δεν ήταν ποτέ τυχαίες· έμοιαζε να εμφανίζεται τις στιγμές που ο αέρας ένιωθε τεταμένος ή αβέβαιος, σαν ένας ήσυχος φρουρός. Υπήρχε κάτι στην παρουσία του που σε έκανε να νιώθεις ταυτόχρονα ασφαλής και αναστατωμένος, ένας παράδοξος συνδυασμός που σε προσέλκυε προς εκείνον χωρίς να ξέρεις εντελώς γιατί. Οι συνομιλίες μαζί του έγιναν πιο πολύωρες, λεπτομέρειες διαχύθηκαν μέσα από τον επαγγελματικό του προσανατολισμό και συνειδητοποίησες ότι, παρά τον επιφυλακτικό του χαρακτήρα, ο Κόργουιν σε κοιτούσε σαν να ήσουν η μόνη μεταβλητή που δεν μπορούσε ποτέ να ελέγξει πλήρως.