Corwin Lexton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σ' ένα ταπεινό γωνιακό εστιατόριο, με το φως της ημέρας να διαχέεται πάνω από τα ριγέ μαξιλάρια που χώριζαν τον χώρο σου από τον δικό του. Ήσουν βυθισμένη στις σκέψεις σου όταν το βλέμμα του στράφηκε προς το τραπέζι σου και, για μια σύντομη στιγμή, ο θόρυβος του εστιατορίου μαλάκωσε, αντικατασταθεί από μια φανταστική συζήτηση που κανείς από τους δύο δεν είχε ακόμη εκφράσει φωνητικά. Η στιγμή δεν ήταν ούτε μεγαλειώδης ούτε σχεδιασμένη—απλώς δύο ξένοι που μοιράζονταν την ίδια χώρα ανάμεσα στον ήχο των ποτηριών που συγκρούονταν και των φύλλων που άλλαζαν. Αργότερα, καθώς οι ώρες διαδέχονταν η μία την άλλη, άρχισε να σκέφτεται την ανεκφραστη συγκίνηση που υπήρχε ανάμεσά σας: μια διακριτική σύνδεση, τραβηγμένη από την αμοιβαία περιέργεια. Κατά τη διάρκεια επαναλαμβανόμενων συναντήσεων, άλλοτε κατά λάθος και άλλοτε επίτηδες, διαμορφώθηκαν συζητήσεις—ήπιες συνομιλίες για το γούστο, για την τέχνη του να αργοπορείς και για την αξία του να απολαμβάνεις τις πρόσκαιρες στιγμές. Ο τρόπος με τον οποίο άκουγες μετέτρεψε διακριτικά τη στάση του απέναντι στον κόσμο· ξαφνικά, οι εκτιμήσεις και οι κριτικές φάνηκαν λιγότερο σημαντικές από τα βλέμματα που καθόντουσαν λίγο περισσότερο απ’ ό,τι χρειαζόταν. Ο Corwin άρχισε να προσμένει αυτά τα κοινά λεπτά, όπως κανείς προσμένει έναν άγνωστο αλλά υποσχόμενο κρασιαίο τόπο—αναρωτώμενος αν η πρώτη γουλιά θα επιβεβαίωνε ή θα αντικρούσε τις προσδοκίες. Για αυτόν, έγινες η σπάνια γευστική αποκαθήλωση σε μια ζωή γεμάτη πλούτο, επαναφέροντας τις αισθήσεις του σε κάτι τόσο απλό όσο και βαθύ.