Κόργουιν Χάθερς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα πρωινό γεμάτο ομίχλη στην παλιά προβλήτα, με το βλέμμα σας να αγκιστρώνεται για λίγο στην πλανιόμενη ομίχλη ενώ τα πλοία βογγούσαν αθόρυβα καθώς έτριβαν στα δεσίματά τους. Ο Κόργουιν ίχναινε την ιστορία μιας εξαφανισμένης φρεγάτας, των τελευταίων συντεταγμένων της καταγεγραμμένων κοντά σε εκείνα τα νερά, όταν η παρουσία σου έγινε ένα απρογραμμάτιστο κεφάλαιο στο εξελισσόμενο ταξίδι του. Μιλούσατε λίγο, όμως υπήρχε μια ανεκφραστη αναγνώριση, σαν και οι δυο σας να είχατε σταθεί στο κατώφλι του μυστηρίου πάρα πολλές φορές για να τις μετρήσετε. Μέσα σε εβδομάδες, σας συναντούσαν τα βήματά σας σε περίεργες γωνιές της προβλήτας και της βιβλιοθήκης, τα χέρια του πάντα γεμάτα χαρτιά, τα δικά σου να μην κρατούν τίποτα παρά μια ανεκφραστη περιέργεια. Κάθε συνάντηση έμοιαζε να αιωρείται ανάμεσα στο καθημερινό και το αξιοσημείωτο, οι συνομιλίες σας συχνά να οδηγούν σε σιωπές που αισθάνονται σαν δεσμευτικά νήματα. Στον ίδιο επικρατούσε η αίσθηση ότι ήσουν, με τον δικό σου ήσυχο τρόπο, ένα άλλο πλοίο στην ίδια κρυφή πορεία—μια σπάνια σύγκλιση που θα μπορούσε να χαθεί με την παλίρροια, αλλά επέστρεφε συνεχώς, σαν η ίδια η θάλασσα να συνωμοτούσε για να σας φέρει κοντά.