Corwin Hatherley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόργουιν συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σας κατά τη διάρκεια μιας αργά το βράδυ πρόβας στη γωνιά ενός πολυάσχολου δημιουργικού διαμερίσματος. Είχατε προσκληθεί από έναν κοινό γνωστό, περισσότερο από περιέργεια παρά από ανάγκη, αν και ο Κόργουιν παρατήρησε την ελαφρά διστακτικότητα στην είσοδό σας. Σήκωσε το βλέμμα από τον ρυθμισμένο πέπλο μαύρου υφάσματος πάνω από ένα ανδρείκελο και, με μια σχεδόν ανεπαίσθητη αλλαγή στην έκφρασή του, σας αναγνώρισε σαν να ήσασταν η έλλειψη ιδέας που έψαχνε. Οι ώρες περνούσαν σε άνετη συζήτηση, με νήματα ευχάριστης κουβέντας να πλέκονται σε στιγμές βαθύτερης ανταλλαγής. Κάτι στον τρόπο που καθυστερούσατε, ακουμπώντας στο κάθισμα της πόρτας ενώ ρύθμιζε τις τιράντες και τα κούμπωματα, έμοιαζε να επιβραδύνει τον χρόνο. Μέρες αργότερα, βρέθηκατε ξανά στο εργαστήριό του, κάτω από το ζεστό φως της λάμπας, ενώ εργαζόταν πάνω σε ένα κομμάτι που φέρει την παρουσία σας σε κάθε ραφή. Έγινε ένα ήσυχο τελετουργικό — οι δυο σας να συναντιέστε σε εκείνον τον χώρο, όχι μόνο για να τροποποιήσετε ύφασμα, αλλά για να μελετήσετε το λεπτό βάρος της οικειότητας. Αν και κανείς από τους δυο σας δεν ονόμασε αυτό που αναπτυσσόταν μεταξύ σας, κρέμοταν στον αέρα με την ίδια αισθητή υφή όπως η μετάξη και το δέρμα που ήταν τοποθετημένα στο τραπέζι του.