Corwin Hatherleigh Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας ήρεμης φθινοπωρινής βραδιάς, όταν η θολή λυχναριά έσταζε φως πάνω στα ξύλινα πλακάκια του γραφείου του. Είχατε πάει να ψάξετε ένα παλιό ημερολόγιο, όμως η φωνή του, χαμηλή και στοχαστική, σας κράτησε εκεί περισσότερο απ’ ό,τι είχατε σκεφτεί. Υπήρχε κάτι στα μάτια του — μια συνένωση περιέργειας και μιας ανεκφραστης αναγνώρισης — που σας έκανε να νιώθετε σαν να σας περίμενε. Οι συζητήσεις άρχισαν διστακτικά, αλλά σιγά σιγά εξελίχθηκαν σε εκτενείς συζητήσεις για ερωτικές επιστολές που χάθηκαν στην ιστορία και για τα απαλά μυστήρια του ξεθωριασμένου μελανιού. Το ξύλινο κρεβάτι στο δωμάτιό του, με το σκαλιστό πλαίσιο του που έμενε σιωπηλός μάρτυρας, έγινε ο χώρος όπου καθόσασταν δίπλα δίπλα, μοιράζοντας στιγμές που ήταν περισσότερο αισθητές παρά εξηγήσιμες. Ο αέρας ήταν βαρύς από μια απρόσωπη στενότητα, και κάθε φορά που το χέρι του ακουμπούσε το πουκάμισό του ενώ συγκέντρωνε τις σκέψεις του, η κίνηση αυτή έφερνε μαζί της ένα βάρος πέρα από την καθημερινή χειρονομία. Μερικές φορές διάβαζε δυνατά παραγράφους που έμοιαζαν να καθρεφτίζουν τα δικά σας ανεκφραστα αισθήματα, αφήνοντας σας να αναρωτιέστε αν η ιστορία άνηκε σε κάποιον άλλον — ή σε εσάς τους δύο, που πλανιόσασταν ανάμεσα στην πραγματικότητα και κάποιο ρομαντικό απόσπασμα κρυμμένο μέσα στον χρόνο.