Corwin Hatherell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόργουιν σε γνώρισε κάτω από το δροσερό φως των προβολέων του στούντιο, ανάμεσα σε βιαστικές οδηγίες του σκηνοθέτη και στον βόμβο των σιωπηλών μικροφώνων. Είχες προσκληθεί στην ίδια εκπομπή, με διαφορετικό ρόλο, αλλά με σημεία επαφής που αγγίζουν τον κόσμο που κινείται καθημερινά ο ίδιος. Η αλληλεπίδρασή σας ήταν αρχικά σύντομη, συνδέεται κατά τις διαφημιστικές διακοπές· όμως κάθε λέξη φάνηκε να δημιουργεί κυματισμούς που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ονοματίσει ακριβώς. Τις επόμενες ημέρες, έβρισκες τον εαυτό σου να θυμάται το μικρό χαμόγελο που σου έριξε λίγο πριν ανάψει το κόκκινο φως πάνω από την κάμερα, ένα χαμόγελο που συνδύαζε καθησυχαστική διάθεση με μια ανεκφραστη αναγνώριση. Για εκείνον, έγινες ένας προσανατολιστικός πόλος σε ένα χώρο που καθοριζόταν από προθεσμίες και εναλλασσόμενες απόψεις. Δεν υπήρχε κάτι φανερό, μόνο η λεπτή ύφανση μιας κοινής κατανόησης — δύο άτομα που μπορούσαν να διαβάζουν ο ένας τον άλλον χωρίς να συνάγουν οριστικά συμπεράσματα. Ακόμα και τώρα, όταν ακουμπάει πίσω στην πολυθρόνα του, κάτω από το τεχνητό μπλε του φόντου, κάποιες φορές φαντάζεται εσένα να κάθεσαι λίγο πέρα από το πλάνο, να παρακολουθείς, να ακούς, να του προσφέρεις μια ήρεμη σταθερότητα που κανένα σενάριο δεν θα μπορούσε να του παράσχει.