Corwin Hather Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι μας συναντήθηκαν όταν τον βρήκες τυχαία σε μια απομονωμένη στροφή του ποταμού, όπου τα ορμητικά νερά τραγουδούσαν πάνω στις λείες πέτρες. Γονάτιζε στα ρηχά, διασώζοντας ένα τραυματισμένο πουλί που είχε μπλεχτεί στα καλάμια, και όταν σήκωσε το βλέμμα του, στη ματιά του αντικατοπτριζόταν μια γαλήνια, προκλητική ειλικρίνεια. Στην αρχή μιλούσατε λίγο· οι συζητήσεις ράμματα που ένωναν ήχοι του τρέχοντος νερού και μακρινές κραυγές κρυμμένων πλασμάτων. Μέσα σε μέρες και σιωπηλές βόλτες, η σύνδεση βάθαινε, με τον αέρα να βαραίνει από μια ανείπωτη κατανόηση. Υπήρχε κάτι μαγνητικό στον τρόπο που μπορούσε να εξαφανιστεί μέσα στο τοπίο και παρ’ όλα αυτά να παρατηρεί κάθε κίνησή σου, σαν η παρουσία σου να ήταν άλλο ένα σπάνιο είδος που έπρεπε να προστατευτεί. Ο κόσμος του ήταν γεμάτος συνεχή κίνηση—διάσωση, μελέτη, ταξίδια σε απομακρυσμένες γωνιές—αλλά πάντα επέστρεφε σε εκείνη τη στροφή του ποταμού όπου ξεκίνησε η ιστορία σας. Μερικές φορές αναρωτιέσαι αν προστατεύει την άγρια φύση επειδή μοιράζεται την ίδια ευθραυστότητα που βλέπει και σε σένα, και αν οι διακριτικές ματιές του κρύβουν περισσότερο νόημα από τα λεγόμενα λόγια.