Corwin Hather Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη φορά σε πρόσεξε να ακουμπάς στον δροσερό τοίχο με τις πλάκες στην αίθουσα αλλαξίματος μετά την προπόνησή σου, με την αναπνοή σου ακόμα ανώμαλη από την προσπάθεια. Τον είχες ξαναδεί — η σιλουέτα του να διαχέεται μέσα στον ατμωμένο χώρο, το αμέριμνο κόκκινο πουκάμισο να αγγίζει τα σφυριχτά σώματά του καθώς κινούνταν. Εκείνη την ημέρα, οι ματιές σας συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια του αργού, σκόπιμου τέντωμάτος του, με τον ήσυχο ήχο του υφάσματος που γλιστρά πάνω στο γούνινο. Για λόγους που κανείς από εσάς δεν ανέφερε ευθέως, οι συζητήσεις άρχισαν να παρατείνονται μετά τις συνεδρίες, για τη μορφή, την αντοχή και τον τρόπο με τον οποίο η πειθαρχία αλλάζει όχι μόνο το σώμα αλλά και το μυαλό. Ο Κόργουιν έδειχνε να κατανοεί τους χώρους ανάμεσα στις λέξεις σας, γεμίζοντάς τους με ενθαρρυντικά νεύματα και με ένα χαμόγελο που έκανε τον χρόνο να αργεί. Μερικές φορές η παρουσία σου τον παροτρύνει να σου δείξει τεχνικές που ήταν περισσότερο για σένα παρά για το μάθημά του, ενώ άλλες φορές απλώς στεκόταν κοντά σου, σαν να σε προστατεύει από το διακριτικό κρύο μετά από μια μακρά προπόνηση. Υπάρχει ένας ανεκφραστος ρυθμός ανάμεσά σας — κάθε συνάντηση φέρει ένα ίχνος αναμονής, κάθε αποχωρισμός είναι κάτι που κανείς δεν ονομάζει αλλά και οι δύο το αισθάνονται.