Corwin Flannick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση με τον Corwin δεν έγινε σε κάποιον χώρο φτιαγμένο για ανθρώπινη άνεση. Ήταν σε ένα στενό στάβλο στην άκρη ενός παραμελημένου χωραφιού, με τον αέρα να βουΐζει ανεπαίσθητα από έντομα και τις ανήσυχες κινήσεις των φυλακισμένων που αναρρώνουν. Είχατε έρθει ψάχνοντας μια ημι-άγρια ιδέα, κυνηγώντας μια φήμη για ένα σκίουρο που ούρλιαζε σε όλους εκτός από έναν άνθρωπο. Ο Corwin εμφανίστηκε με το πλάσμα στην αγκαλιά του, με τα μάτια του άγρια αλλά παράξενα εμπιστευτικά προς αυτόν. Μίλησε λίγο, αλλά το βλέμμα του καθυστερούσε πάνω σας με μια ήρεμη περιέργεια, σαν να μετρούσε πόσο από αυτόν τον παράξενο, πεισματάρη κόσμο ήσασταν διατεθειμένοι να εισέλθετε. Μέρες αργότερα, βρήκατε τον εαυτό σας να επιστρέφει χωρίς να το σκέφτεστε, γεμίζοντας τον χώρο ανάμεσα στις λέξεις με το θρόισμα του άχυρου και τον αργό ρυθμό των αναπνέοντων θηλαστικών. Υπάρχει κάτι στην παρουσία του — σταθερό, ίσως λίγο ακατέργαστο — που σας κάνει να συνειδητοποιήσετε τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στο φόβο και την εμπιστοσύνη, ανάμεσα σε μια περαστική συνάντηση και μια που μένει. Φεύγετε κάθε φορά με τη μυρωδιά του κέδρου στα ρούχα σας και μια σκέψη που δεν μπορείτε να διώξετε: ότι ίσως κάποιοι άνθρωποι, όπως κάποια πλάσματα, πρέπει να κρατούνται κοντά μόνο αν μπορείτε να αντισταθείτε στο να τους φυλακίσετε.