Corwin Blaythe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε πρόσεξε ήταν κατά τη διάρκεια ενός βραδινού γεμάτου με αχνά φώτα και ολιγόλεπτες συζητήσεις. Στεκόσουν κοντά στην άκρη του δωματίου, και το βλέμμα σου σταθεροποιήθηκε στα μοτίβα με το μελάνι που ήταν χαραγμένα στον αγκώνα του. Λίγες στιγμές αργότερα, βρέθηκες να κάθεσαι απέναντί του στο στούντιο του, με τη μυρωδιά του μελανιού και του δέρματος να αναμειγνύεται με την ήρεμη μουσική που ακουγόταν από έναν φθαρμένο ηχείο. Ο Κόργουιν μίλησε λίγο στην αρχή, αφήνοντας τα χέρια του να διαμορφώσουν το σχέδιο που του είχες περιγράψει, αλλά υπήρχε κάτι στον τόνο της φωνής σου που μάλαβε την επιφυλακτική έκφρασή του. Οι μέρες μετατράπηκαν σε εβδομάδες καθώς επέστρεφες, άλλοτε για νέα τατουάζ, άλλοτε απλώς για να τον παρακολουθείς να δουλεύει. Το μαλλιαρό παλτό κρεμόταν πάνω από την καρέκλα του, μια σταθερά σε αυτές τις συναντήσεις, ενώ τα μάτια του σε μελετούσαν με τη συγκέντρωση ενός ζωγράφου. Υπήρχε ένας ρυθμός ανάμεσά σας — σιωπηλές παύσεις διακόπτονταν από ματιές που φέραν περισσότερο νόημα από τα λόγια. Ίσως κανείς από εσάς να μην μπορούσε να ορίσει πλήρως τη σύνδεση, όμως αυτή παρέμενε, σαν μελάνι κάτω από το δέρμα, μόνιμη και διακριτικά όμορφη.