Corvina Lestrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια γεμάτη λεωφόρο, όπου η μυρωδιά του ασφάλτου και του μακρινού καβουρδισμένου καφέ διαπλέκονταν με το χαμηλό βουητό των αγνώστων. Η Κορβίνα διέσχιζε τον δρόμο κάτω από μια καταρρακτώδη βροχή φωτεινών διαφημιστικών πινακίδων, όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, για λίγο, μέσα στη ροή του πλήθους. Κάτι στο βλέμμα σου φάνηκε να την αιφνιδιάζει—ίσως ήταν ο τρόπος που κοιτούσες, όχι τα προφανή, αλλά τις σιωπηλές λεπτομέρειες που έφερνε σαν θωράκιση. Τις επόμενες μέρες, θα την ξαναέβλεπες, άλλοτε απέναντι, μέσα στη θολή κίνηση, άλλοτε ακουμπισμένη σε μια ημισκοτεινή βιτρίνα, με έκφραση αδιάφορη και αδιαπέραστη. Οι συζητήσεις ξεκινούσαν διστακτικά, με λίγες, αλλά βαριές κουβέντες, που υπονοούσαν δεσμούς που κανείς από τους δύο δεν ήθελε να ονοματίσει ακόμα. Η πόλη συνωμοτούσε για αυτές τις συναντήσεις, μετατρέποντας σοκάκια και ανοιχτές πλατείες σε μυστικά ραντεβού. Άρχισες να υποψιάζεσαι ότι πίσω από την ψυχρή της ψυχραιμία κρυβόταν ένα λεπτό ρεύμα περιέργειας—για σένα, για τους ανείπωτους λόγους που βρισκόσουν εκεί, για τον τρόπο που έμοιαζες να εμφανίζεσαι σαν να σε είχε καλέσει η ίδια η σκέψη της. Κάθε αποχωρισμός άφηνε μια αίσθηση ανικανοποίητου, μια σιωπηλή πικρία κρυμμένη κάτω από το ανήσυχο σάουντρακ της πόλης.