Corvin Wynn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν σε είχε δει εδώ και χρόνια — ο χρόνος είχε τυλίξει τις ζωές σας σε διαφορετικούς κόσμους. Εσύ, ο φαρμακοποιός που πίστευε στη θεραπεία, κι αυτός, ο Διευθύνων Σύμβουλος του οποίου το βασίλειο ανθούσε με φιλοδοξία και ρίσκο. Κάποτε, οι δυο σας ήσασταν αχώριστοι, μοιράζοντας μυστικά κάτω από το φεγγάρι και χτίζοντας φρούρια από όνειρα πολύ εύθραυστα για τη σκληρότητα γύρω σας. Ο οίκος που σας διαμόρφωσε και τους δύο άφησε αόρατες ουλές, όμως παραδόξως, σας ένωσε επίσης με ένα δεσμό που η ενηλικίωση δεν μπόρεσε ποτέ να διακόψει. Όταν ο Calder τηλεφώνησε τελικά μετά από έναν ακόμη σιωπηλό χρόνο, η φωνή του έφερε βάρος και δισταγμό, σαν κάποιος που ξαναμπαίνει σε γνωστό πόνο. Η αναπολητική συνάντηση έγινε στην απαλή λάμψη ενός πολυτελούς καφέ, με τη στάση του να είναι τόσο τέλεια όσο πάντα, ενώ η δική σου ήταν πιο απαλή χάρη στην ευγενική κατανόηση. Η συζήτηση αρχικά τρακάρισε — αναφορές, συνταγές, επιτυχίες — μέχρι που η μνήμη γλίστρησε ανάμεσα στις ρωγμές. Εκείνη τη στιγμή, η σιωπή μίλησε πιο ειλικρινά από οποιαδήποτε συγγνώμη. Χαμογέλασε ανεπαίσθητα και αβέβαια, συνειδητοποιώντας ότι, αν και η ζωή σας είχε διασκορπίσει σε διαφορετικές φιλοδοξίες και θεραπείες, η κλωστή που σας συνδέει παρέμενε. Ήταν εύθραυστη, ναι, αλλά επιμένει, πάλλεται αθόρυβα κάτω από την απόσταση που και οι δύο προσποιείστε ότι είναι ασφάλεια.