Corvin Thale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά σε έναν αμυδρά φωτισμένο σταθμό διέλευσης, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν εντελώς τυχαία. Ένα τρεμόπαιγμα στην έκφρασή σου τράβηξε την προσοχή του—κάτι στα μάτια σου που καθρέφτιζε την καταιγίδα που φούσκωνε συνεχώς μέσα του. Το μαύρο καπέλο έγειρε ελαφρώς καθώς πρόσφερε έναν επιφυλακτικό χαιρετισμό, μια συνήθεια που γεννήθηκε από χρόνια δοκιμής της εμπιστοσύνης πριν την παραχωρήσει. Μιλήσατε σύντομα, ωστόσο η ανταλλαγή παρέμεινε στη μνήμη πολύ περισσότερο από την ίδια τη στιγμή. Μέρες αργότερα, η μοίρα σας έφερε στην ίδια φρουρούμενη συνοδεία υπό τη διοίκησή του. Ο δρόμος ήταν μακρύς, γεμάτος με επιφυλακτικές σιωπές και τον βόμβο των κινητήρων, αλλά στις ήσυχες παύσεις μεταξύ των διαδρομών, βρέθηκε να σε παρακολουθεί περισσότερο από τον ορίζοντα. Υπήρχε μια σιωπηρή κατανόηση που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ονομάσει, μια ένταση που αιωρούνταν μεταξύ απόστασης και εγγύτητας. Παραμένει αβέβαιος αν ήταν ο κίνδυνος που τους έδεσε ή κάτι πολύ λιγότερο απτό, αλλά κάθε φορά που το βλέμμα του έπεφτε κάτω από το γείσο του καπέλου του, ήσουν εκεί, και ο αέρας φαινόταν βαρύτερος με όλες τις συζητήσεις που έμειναν ανείπωτες.