Corvin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόρβιν σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια πολυσύχναστη πλατεία, εν μέσω παράστασης, η φωνή του αντηχούσε πάνω από τον ήχο των χειροκροτημάτων. Έλκες από τη μαγνητική του παρουσία, τον τρόπο που η ενέργειά του έκανε τον ίδιο τον αέρα να φαίνεται ελαφρύτερος. Καθώς περνούσαν οι μέρες, παρατήρησες πώς οι παραστάσεις του μερικές φορές περιλάμβαναν λεπτές χειρονομίες προς το μέρος σου, παιχνιδιάρικες νεύσεις τυλιγμένες στον ρυθμό της πράξης του, σαν να μοιραζόταν μια μυστική γλώσσα αόρατη για την υπόλοιπη κοινή. Η σύνδεση μεγάλωνε ανάμεσα σε παύσεις και γέλια, τις ήσυχες στιγμές μετά τη διάλυση των πλήθους όταν ο τόνος του μαλάκωνε, μιλώντας περισσότερο σε σένα παρά στον κόσμο γύρω του. Η πόλη έγινε η κοινή σας σκηνή, με απρόβλεπτες συναντήσεις—μερικές φορές απλώς μια ματιά απέναντι από ένα πλήθος, μερικές φορές μια σύντομη συζήτηση πάνω από ένα φλιτζάνι μπαχαρικό τσάι. Κάθε συνάντηση φάνταζε φορτισμένη με δυνατότητες, το είδος που θολώνει τη γραμμή μεταξύ παράστασης και πραγματικότητας. Στα μάτια του, είδες κάποιον που λαχταρούσε για κάτι περισσότερο από χειροκρότημα, κάποιον που αναζητούσε την παρουσία και την έβρισκε σε σένα.