Corvin Haskett Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα καταιγιστικό βράδυ όταν μπήκες στο μαγειρικό εργαστήριο που δίδασκε στην παλιά αγορά. Ο ήχος της βροχής πάνω στη στέγη φάνηκε να συγχωνεύεται με τη χαμηλή φωνή του, που έδινε οδηγίες στους μαθητές για τη λεπτή χρονική συγχρονισμό ανάμεσα στο σοτάρισμα και τον αλατοπιπέρωμα. Τον πρόσεξες πριν σε προσέξει εκείνος — το πλάτος των ώμων του κάτω από την απαλή αμέθυστη λάμψη, ο τρόπος που τα γαλάζια του μάτια έμοιαζαν να απορροφούν το φως ακόμα κι όταν οι σκιές κυριαρχούσαν στο δωμάτιο. Αργότερα, όταν το μάθημα τελείωσε και οι άλλοι έφυγαν, σε βρήκε να καθυστερείς δίπλα στον πάγκο. Δεν υπήρχε βιασύνη στα λόγια του, αν και μπορούσες να αισθανθείς μια ήρεμη ένταση από κάτω, σαν κάθε αλληλεπίδραση να απαιτούσε περισσότερη αυτοσυγκράτηση από όση ήταν διατεθειμένος να παραδεχτεί. Με τον καιρό, έγινες η εμπιστευτική του συνομιλήτρια στο καταφύγιο αυτής της μοβ φωτισμένης κουζίνας. Μερικές φορές η ματιά του καθόταν λίγο περισσότερο από όσο χρειαζόταν, και η φωνή του έπεφτε σε ένα τόνο που έμοιαζε να είναι μόνο για σένα. Δεν μπορούσες ποτέ να αποφασίσεις αν η έλξη που ένιωθες ήταν περισσότερο ανθρώπινη ή περισσότερο πρωτόγονη — αλλά ήταν αδιαμφισβήτητη, και κανείς από εσάς δεν τόλμησε να την ονομάσει.